Conjugation of huiveren
ˈɦœy̯.və.rə(n)rillen van verkilling, afschuw of angst Ver definición completa →
Aantonende wijs
Tegenwoordige tijd (o.t.t.)
| ik | huiver |
| jij / je | huivert |
| hij / zij / het | huivert |
| wij / we | huiveren |
| jullie | huiveren |
| zij / ze | huiveren |
Verleden tijd (o.v.t.)
| ik | huiverde |
| jij / je | huiverde |
| hij / zij / het | huiverde |
| wij / we | huiverden |
| jullie | huiverden |
| zij / ze | huiverden |
Aanvoegende wijs (archaïsch)
Aanvoegende wijs — tegenwoordig
| ik | huivere |
| jij / je | huivere |
| hij / zij / het | huivere |
| wij / we | huiveren |
| jullie | huiveren |
| zij / ze | huiveren |
Aanvoegende wijs — verleden
| ik | huiverde |
| jij / je | huiverde |
| hij / zij / het | huiverde |
| wij / we | huiverden |
| jullie | huiverden |
| zij / ze | huiverden |
Gebiedende wijs
Gebiedende wijs
| jij | huiver |
| jullie (archaïsch) | huivert |
Onbepaalde vormen
Infinitief
| — | huiveren |
Tegenwoordig deelwoord
| — | huiverend |
Voltooid deelwoord
| — | gehuiverd |
Practice in context
Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.