Conjugation of halteren
/ɦɑlˈteː.rə(n)/het stoppen van een bus, trein, metro of tram bij een halte of op een station. Ver definición completa →
Aantonende wijs
Tegenwoordige tijd (o.t.t.)
| ik | halteer |
| jij / je | halteert |
| hij / zij / het | halteert |
| wij / we | halteren |
| jullie | halteren |
| zij / ze | halteren |
Verleden tijd (o.v.t.)
| ik | halteerde |
| jij / je | halteerde |
| hij / zij / het | halteerde |
| wij / we | halteerden |
| jullie | halteerden |
| zij / ze | halteerden |
Aanvoegende wijs (archaïsch)
Aanvoegende wijs — tegenwoordig
| ik | haltere |
| jij / je | haltere |
| hij / zij / het | haltere |
| wij / we | halteren |
| jullie | halteren |
| zij / ze | halteren |
Aanvoegende wijs — verleden
| ik | halteerde |
| jij / je | halteerde |
| hij / zij / het | halteerde |
| wij / we | halteerden |
| jullie | halteerden |
| zij / ze | halteerden |
Gebiedende wijs
Gebiedende wijs
| jij | halteer |
| jullie (archaïsch) | halteert |
Onbepaalde vormen
Infinitief
| — | halteren |
Tegenwoordig deelwoord
| — | halterend |
Voltooid deelwoord
| — | gehalteerd |