Conjugation of dwijnen
ˈdʋɛi̯.nə(n)to dwindle, to decline in number or size Ver definición completa →
Aantonende wijs
Tegenwoordige tijd (o.t.t.)
| ik | dwijn |
| jij / je | dwijnt |
| hij / zij / het | dwijnt |
| wij / we | dwijnen |
| jullie | dwijnen |
| zij / ze | dwijnen |
Verleden tijd (o.v.t.)
| ik | dween |
| jij / je | dween |
| hij / zij / het | dween |
| wij / we | dwenen |
| jullie | dwenen |
| zij / ze | dwenen |
Aanvoegende wijs (archaïsch)
Aanvoegende wijs — tegenwoordig
| ik | dwijne |
| jij / je | dwijne |
| hij / zij / het | dwijne |
| wij / we | dwijnen |
| jullie | dwijnen |
| zij / ze | dwijnen |
Aanvoegende wijs — verleden
| ik | dwene |
| jij / je | dwene |
| hij / zij / het | dwene |
| wij / we | dwenen |
| jullie | dwenen |
| zij / ze | dwenen |
Gebiedende wijs
Gebiedende wijs
| jij | dwijn |
| jullie (archaïsch) | dwijnt |
Onbepaalde vormen
Infinitief
| — | dwijnen |
Tegenwoordig deelwoord
| — | dwijnend |
Voltooid deelwoord
| — | gedwenen |