Conjugation of dwepen
~ met ergens overdreven gek op zijn, een te grote aantrekking tot iets voelen en dat te duidelijk laten merken Ver definición completa →
Aantonende wijs
Tegenwoordige tijd (o.t.t.)
| ik | dweep |
| jij / je | dweept |
| hij / zij / het | dweept |
| wij / we | dwepen |
| jullie | dwepen |
| zij / ze | dwepen |
Verleden tijd (o.v.t.)
| ik | dweepte |
| jij / je | dweepte |
| hij / zij / het | dweepte |
| wij / we | dweepten |
| jullie | dweepten |
| zij / ze | dweepten |
Aanvoegende wijs (archaïsch)
Aanvoegende wijs — tegenwoordig
| ik | dwepe |
| jij / je | dwepe |
| hij / zij / het | dwepe |
| wij / we | dwepen |
| jullie | dwepen |
| zij / ze | dwepen |
Aanvoegende wijs — verleden
| ik | dweepte |
| jij / je | dweepte |
| hij / zij / het | dweepte |
| wij / we | dweepten |
| jullie | dweepten |
| zij / ze | dweepten |
Gebiedende wijs
Gebiedende wijs
| jij | dweep |
| jullie (archaïsch) | dweept |
Onbepaalde vormen
Infinitief
| — | dwepen |
Tegenwoordig deelwoord
| — | dwepend |
Voltooid deelwoord
| — | gedweept |