Conjugation of constateeren
obsolete spelling of constateren Ver definición completa →
Aantonende wijs
Tegenwoordige tijd (o.t.t.)
| ik | constateer |
| jij / je | constateert |
| hij / zij / het | constateert |
| wij / we | constateeren |
| jullie | constateeren |
| zij / ze | constateeren |
Verleden tijd (o.v.t.)
| ik | constateerde |
| jij / je | constateerde |
| hij / zij / het | constateerde |
| wij / we | constateerden |
| jullie | constateerden |
| zij / ze | constateerden |
Aanvoegende wijs (archaïsch)
Aanvoegende wijs — tegenwoordig
| ik | constateere |
| jij / je | constateere |
| hij / zij / het | constateere |
| wij / we | constateeren |
| jullie | constateeren |
| zij / ze | constateeren |
Aanvoegende wijs — verleden
| ik | constateerde |
| jij / je | constateerde |
| hij / zij / het | constateerde |
| wij / we | constateerden |
| jullie | constateerden |
| zij / ze | constateerden |
Gebiedende wijs
Gebiedende wijs
| jij | constateer |
| jullie (archaïsch) | constateert |
Onbepaalde vormen
Infinitief
| — | constateeren |
Tegenwoordig deelwoord
| — | constateerend |
Voltooid deelwoord
| — | geconstateerd |