Conjugation of beamen
/bəˈaːmə(n)/bevestigen dat men het eens is met iets, instemmen met Ver definición completa →
Aantonende wijs
Tegenwoordige tijd (o.t.t.)
| ik | beaam |
| jij / je | beaamt |
| hij / zij / het | beaamt |
| wij / we | beamen |
| jullie | beamen |
| zij / ze | beamen |
Verleden tijd (o.v.t.)
| ik | beaamde |
| jij / je | beaamde |
| hij / zij / het | beaamde |
| wij / we | beaamden |
| jullie | beaamden |
| zij / ze | beaamden |
Aanvoegende wijs (archaïsch)
Aanvoegende wijs — tegenwoordig
| ik | beame |
| jij / je | beame |
| hij / zij / het | beame |
| wij / we | beamen |
| jullie | beamen |
| zij / ze | beamen |
Aanvoegende wijs — verleden
| ik | beaamde |
| jij / je | beaamde |
| hij / zij / het | beaamde |
| wij / we | beaamden |
| jullie | beaamden |
| zij / ze | beaamden |
Gebiedende wijs
Gebiedende wijs
| jij | beaam |
| jullie (archaïsch) | beaamt |
Onbepaalde vormen
Infinitief
| — | beamen |
Tegenwoordig deelwoord
| — | beamend |
Voltooid deelwoord
| — | beaamd |