HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← vitupero — definición

Conjugation of vitupero

Regular CEFR B2
/[wɪˈtʊ.pɛ.roː]/

to disparage, find fault with Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego vituperō
vituperās
is / ea / id vituperat
nōs vituperāmus
vōs vituperātis
eī / eae / ea vituperant
Indicātīvus imperfectum
ego vituperābam
vituperābās
is / ea / id vituperābat
nōs vituperābāmus
vōs vituperābātis
eī / eae / ea vituperābant
Indicātīvus futūrum
ego vituperābō
vituperābis
is / ea / id vituperābit
nōs vituperābimus
vōs vituperābitis
eī / eae / ea vituperābunt
Indicātīvus perfectum
ego vituperāvī
vituperāvistī
is / ea / id vituperāvit
nōs vituperāvimus
vōs vituperāvistis
eī / eae / ea vituperāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego vituperāveram
vituperāverās
is / ea / id vituperāverat
nōs vituperāverāmus
vōs vituperāverātis
eī / eae / ea vituperāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego vituperāverō
vituperāveris
is / ea / id vituperāverit
nōs vituperāverimus
vōs vituperāveritis
eī / eae / ea vituperāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego vituperem
vituperēs
is / ea / id vituperet
nōs vituperēmus
vōs vituperētis
eī / eae / ea vituperent
Coniūnctīvus imperfectum
ego vituperārem
vituperārēs
is / ea / id vituperāret
nōs vituperārēmus
vōs vituperārētis
eī / eae / ea vituperārent
Coniūnctīvus perfectum
ego vituperāverim
vituperāverīs
is / ea / id vituperāverit
nōs vituperāverīmus
vōs vituperāverītis
eī / eae / ea vituperāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego vituperāvissem
vituperāvissēs
is / ea / id vituperāvisset
nōs vituperāvissēmus
vōs vituperāvissētis
eī / eae / ea vituperāvissent
Imperātīvus praesēns
vituperā
vōs vituperāte
Imperātīvus futūrum
vituperātō
is / ea / id vituperātō
vōs vituperātōte
eī / eae / ea vituperantō
Īnfīnītīvus praesēns
vituperāre
Īnfīnītīvus perfectum
vituperāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
vituperātūrum esse
Participium praesēns
vituperāns
Participium futūrum
vituperātūrus
Gerundium (genitīvus)
vituperandī
Gerundium (datīvus)
vituperandō
Gerundium (accūsātīvus)
vituperandum
Gerundium (ablātīvus)
vituperandō
Supīnum (accūsātīvus)
vituperātum
Supīnum (ablātīvus)
vituperātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego vituperor
vituperāris
is / ea / id vituperātur
nōs vituperāmur
vōs vituperāminī
eī / eae / ea vituperantur
Indicātīvus imperfectum
ego vituperābar
vituperābāris
is / ea / id vituperābātur
nōs vituperābāmur
vōs vituperābāminī
eī / eae / ea vituperābantur
Indicātīvus futūrum
ego vituperābor
vituperāberis
is / ea / id vituperābitur
nōs vituperābimur
vōs vituperābiminī
eī / eae / ea vituperābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego vituperer
vituperēris
is / ea / id vituperētur
nōs vituperēmur
vōs vituperēminī
eī / eae / ea vituperentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego vituperārer
vituperārēris
is / ea / id vituperārētur
nōs vituperārēmur
vōs vituperārēminī
eī / eae / ea vituperārentur
Imperātīvus praesēns
vituperāre
vōs vituperāminī
Imperātīvus futūrum
vituperātor
is / ea / id vituperātor
eī / eae / ea vituperantor
Īnfīnītīvus praesēns
vituperārī
Īnfīnītīvus perfectum
vituperātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
vituperātum īrī
Participium perfectum
vituperātus
Participium futūrum
vituperandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary