HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← vocito — definition

Conjugation of vocito

Regular CEFR B1
[ˈwɔ.kɪ.toː]

to call or name Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego vocitō
tū vocitās
is / ea / id vocitat
nōs vocitāmus
vōs vocitātis
eī / eae / ea vocitant
Indicātīvus imperfectum
ego vocitābam
tū vocitābās
is / ea / id vocitābat
nōs vocitābāmus
vōs vocitābātis
eī / eae / ea vocitābant
Indicātīvus futūrum
ego vocitābō
tū vocitābis
is / ea / id vocitābit
nōs vocitābimus
vōs vocitābitis
eī / eae / ea vocitābunt
Indicātīvus perfectum
ego vocitāvī
tū vocitāvistī
is / ea / id vocitāvit
nōs vocitāvimus
vōs vocitāvistis
eī / eae / ea vocitāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego vocitāveram
tū vocitāverās
is / ea / id vocitāverat
nōs vocitāverāmus
vōs vocitāverātis
eī / eae / ea vocitāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego vocitāverō
tū vocitāveris
is / ea / id vocitāverit
nōs vocitāverimus
vōs vocitāveritis
eī / eae / ea vocitāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego vocitem
tū vocitēs
is / ea / id vocitet
nōs vocitēmus
vōs vocitētis
eī / eae / ea vocitent
Coniūnctīvus imperfectum
ego vocitārem
tū vocitārēs
is / ea / id vocitāret
nōs vocitārēmus
vōs vocitārētis
eī / eae / ea vocitārent
Coniūnctīvus perfectum
ego vocitāverim
tū vocitāverīs
is / ea / id vocitāverit
nōs vocitāverīmus
vōs vocitāverītis
eī / eae / ea vocitāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego vocitāvissem
tū vocitāvissēs
is / ea / id vocitāvisset
nōs vocitāvissēmus
vōs vocitāvissētis
eī / eae / ea vocitāvissent
Imperātīvus praesēns
tū vocitā
vōs vocitāte
Imperātīvus futūrum
tū vocitātō
is / ea / id vocitātō
vōs vocitātōte
eī / eae / ea vocitantō
Īnfīnītīvus praesēns
— vocitāre
Īnfīnītīvus perfectum
— vocitāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— vocitātūrum esse
Participium praesēns
— vocitāns
Participium futūrum
— vocitātūrus
Gerundium (genitīvus)
— vocitandī
Gerundium (datīvus)
— vocitandō
Gerundium (accūsātīvus)
— vocitandum
Gerundium (ablātīvus)
— vocitandō
Supīnum (accūsātīvus)
— vocitātum
Supīnum (ablātīvus)
— vocitātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego vocitor
tū vocitāris
is / ea / id vocitātur
nōs vocitāmur
vōs vocitāminī
eī / eae / ea vocitantur
Indicātīvus imperfectum
ego vocitābar
tū vocitābāris
is / ea / id vocitābātur
nōs vocitābāmur
vōs vocitābāminī
eī / eae / ea vocitābantur
Indicātīvus futūrum
ego vocitābor
tū vocitāberis
is / ea / id vocitābitur
nōs vocitābimur
vōs vocitābiminī
eī / eae / ea vocitābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego vociter
tū vocitēris
is / ea / id vocitētur
nōs vocitēmur
vōs vocitēminī
eī / eae / ea vocitentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego vocitārer
tū vocitārēris
is / ea / id vocitārētur
nōs vocitārēmur
vōs vocitārēminī
eī / eae / ea vocitārentur
Imperātīvus praesēns
tū vocitāre
vōs vocitāminī
Imperātīvus futūrum
tū vocitātor
is / ea / id vocitātor
eī / eae / ea vocitantor
Īnfīnītīvus praesēns
— vocitārī
Īnfīnītīvus perfectum
— vocitātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— vocitātum īrī
Participium perfectum
— vocitātus
Participium futūrum
— vocitandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary