HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← verbero — definition

Conjugation of verbero

Regular CEFR B1
[ˈwɛr.bɛ.roː]

to whip, scourge, flog Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego verberō
tū verberās
is / ea / id verberat
nōs verberāmus
vōs verberātis
eī / eae / ea verberant
Indicātīvus imperfectum
ego verberābam
tū verberābās
is / ea / id verberābat
nōs verberābāmus
vōs verberābātis
eī / eae / ea verberābant
Indicātīvus futūrum
ego verberābō
tū verberābis
is / ea / id verberābit
nōs verberābimus
vōs verberābitis
eī / eae / ea verberābunt
Indicātīvus perfectum
ego verberāvī
tū verberāvistī
is / ea / id verberāvit
nōs verberāvimus
vōs verberāvistis
eī / eae / ea verberāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego verberāveram
tū verberāverās
is / ea / id verberāverat
nōs verberāverāmus
vōs verberāverātis
eī / eae / ea verberāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego verberāverō
tū verberāveris
is / ea / id verberāverit
nōs verberāverimus
vōs verberāveritis
eī / eae / ea verberāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego verberem
tū verberēs
is / ea / id verberet
nōs verberēmus
vōs verberētis
eī / eae / ea verberent
Coniūnctīvus imperfectum
ego verberārem
tū verberārēs
is / ea / id verberāret
nōs verberārēmus
vōs verberārētis
eī / eae / ea verberārent
Coniūnctīvus perfectum
ego verberāverim
tū verberāverīs
is / ea / id verberāverit
nōs verberāverīmus
vōs verberāverītis
eī / eae / ea verberāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego verberāvissem
tū verberāvissēs
is / ea / id verberāvisset
nōs verberāvissēmus
vōs verberāvissētis
eī / eae / ea verberāvissent
Imperātīvus praesēns
tū verberā
vōs verberāte
Imperātīvus futūrum
tū verberātō
is / ea / id verberātō
vōs verberātōte
eī / eae / ea verberantō
Īnfīnītīvus praesēns
— verberāre
Īnfīnītīvus perfectum
— verberāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— verberātūrum esse
Participium praesēns
— verberāns
Participium futūrum
— verberātūrus
Gerundium (genitīvus)
— verberandī
Gerundium (datīvus)
— verberandō
Gerundium (accūsātīvus)
— verberandum
Gerundium (ablātīvus)
— verberandō
Supīnum (accūsātīvus)
— verberātum
Supīnum (ablātīvus)
— verberātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego verberor
tū verberāris
is / ea / id verberātur
nōs verberāmur
vōs verberāminī
eī / eae / ea verberantur
Indicātīvus imperfectum
ego verberābar
tū verberābāris
is / ea / id verberābātur
nōs verberābāmur
vōs verberābāminī
eī / eae / ea verberābantur
Indicātīvus futūrum
ego verberābor
tū verberāberis
is / ea / id verberābitur
nōs verberābimur
vōs verberābiminī
eī / eae / ea verberābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego verberer
tū verberēris
is / ea / id verberētur
nōs verberēmur
vōs verberēminī
eī / eae / ea verberentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego verberārer
tū verberārēris
is / ea / id verberārētur
nōs verberārēmur
vōs verberārēminī
eī / eae / ea verberārentur
Imperātīvus praesēns
tū verberāre
vōs verberāminī
Imperātīvus futūrum
tū verberātor
is / ea / id verberātor
eī / eae / ea verberantor
Īnfīnītīvus praesēns
— verberārī
Īnfīnītīvus perfectum
— verberātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— verberātum īrī
Participium perfectum
— verberātus
Participium futūrum
— verberandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary