HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← verbero — definición

Conjugation of verbero

Regular CEFR B1
/[ˈwɛr.bɛ.roː]/

to whip, scourge, flog Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego verberō
verberās
is / ea / id verberat
nōs verberāmus
vōs verberātis
eī / eae / ea verberant
Indicātīvus imperfectum
ego verberābam
verberābās
is / ea / id verberābat
nōs verberābāmus
vōs verberābātis
eī / eae / ea verberābant
Indicātīvus futūrum
ego verberābō
verberābis
is / ea / id verberābit
nōs verberābimus
vōs verberābitis
eī / eae / ea verberābunt
Indicātīvus perfectum
ego verberāvī
verberāvistī
is / ea / id verberāvit
nōs verberāvimus
vōs verberāvistis
eī / eae / ea verberāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego verberāveram
verberāverās
is / ea / id verberāverat
nōs verberāverāmus
vōs verberāverātis
eī / eae / ea verberāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego verberāverō
verberāveris
is / ea / id verberāverit
nōs verberāverimus
vōs verberāveritis
eī / eae / ea verberāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego verberem
verberēs
is / ea / id verberet
nōs verberēmus
vōs verberētis
eī / eae / ea verberent
Coniūnctīvus imperfectum
ego verberārem
verberārēs
is / ea / id verberāret
nōs verberārēmus
vōs verberārētis
eī / eae / ea verberārent
Coniūnctīvus perfectum
ego verberāverim
verberāverīs
is / ea / id verberāverit
nōs verberāverīmus
vōs verberāverītis
eī / eae / ea verberāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego verberāvissem
verberāvissēs
is / ea / id verberāvisset
nōs verberāvissēmus
vōs verberāvissētis
eī / eae / ea verberāvissent
Imperātīvus praesēns
verberā
vōs verberāte
Imperātīvus futūrum
verberātō
is / ea / id verberātō
vōs verberātōte
eī / eae / ea verberantō
Īnfīnītīvus praesēns
verberāre
Īnfīnītīvus perfectum
verberāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
verberātūrum esse
Participium praesēns
verberāns
Participium futūrum
verberātūrus
Gerundium (genitīvus)
verberandī
Gerundium (datīvus)
verberandō
Gerundium (accūsātīvus)
verberandum
Gerundium (ablātīvus)
verberandō
Supīnum (accūsātīvus)
verberātum
Supīnum (ablātīvus)
verberātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego verberor
verberāris
is / ea / id verberātur
nōs verberāmur
vōs verberāminī
eī / eae / ea verberantur
Indicātīvus imperfectum
ego verberābar
verberābāris
is / ea / id verberābātur
nōs verberābāmur
vōs verberābāminī
eī / eae / ea verberābantur
Indicātīvus futūrum
ego verberābor
verberāberis
is / ea / id verberābitur
nōs verberābimur
vōs verberābiminī
eī / eae / ea verberābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego verberer
verberēris
is / ea / id verberētur
nōs verberēmur
vōs verberēminī
eī / eae / ea verberentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego verberārer
verberārēris
is / ea / id verberārētur
nōs verberārēmur
vōs verberārēminī
eī / eae / ea verberārentur
Imperātīvus praesēns
verberāre
vōs verberāminī
Imperātīvus futūrum
verberātor
is / ea / id verberātor
eī / eae / ea verberantor
Īnfīnītīvus praesēns
verberārī
Īnfīnītīvus perfectum
verberātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
verberātum īrī
Participium perfectum
verberātus
Participium futūrum
verberandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary