HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← ventito — definition

Conjugation of ventito

Regular CEFR B1
[ˈwɛn.tɪ.toː]

to be wont to come, come often, keep coming, resort Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego ventitō
tū ventitās
is / ea / id ventitat
nōs ventitāmus
vōs ventitātis
eī / eae / ea ventitant
Indicātīvus imperfectum
ego ventitābam
tū ventitābās
is / ea / id ventitābat
nōs ventitābāmus
vōs ventitābātis
eī / eae / ea ventitābant
Indicātīvus futūrum
ego ventitābō
tū ventitābis
is / ea / id ventitābit
nōs ventitābimus
vōs ventitābitis
eī / eae / ea ventitābunt
Indicātīvus perfectum
ego ventitāvī
tū ventitāvistī
is / ea / id ventitāvit
nōs ventitāvimus
vōs ventitāvistis
eī / eae / ea ventitāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego ventitāveram
tū ventitāverās
is / ea / id ventitāverat
nōs ventitāverāmus
vōs ventitāverātis
eī / eae / ea ventitāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego ventitāverō
tū ventitāveris
is / ea / id ventitāverit
nōs ventitāverimus
vōs ventitāveritis
eī / eae / ea ventitāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego ventitem
tū ventitēs
is / ea / id ventitet
nōs ventitēmus
vōs ventitētis
eī / eae / ea ventitent
Coniūnctīvus imperfectum
ego ventitārem
tū ventitārēs
is / ea / id ventitāret
nōs ventitārēmus
vōs ventitārētis
eī / eae / ea ventitārent
Coniūnctīvus perfectum
ego ventitāverim
tū ventitāverīs
is / ea / id ventitāverit
nōs ventitāverīmus
vōs ventitāverītis
eī / eae / ea ventitāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego ventitāvissem
tū ventitāvissēs
is / ea / id ventitāvisset
nōs ventitāvissēmus
vōs ventitāvissētis
eī / eae / ea ventitāvissent
Imperātīvus praesēns
tū ventitā
vōs ventitāte
Imperātīvus futūrum
tū ventitātō
is / ea / id ventitātō
vōs ventitātōte
eī / eae / ea ventitantō
Īnfīnītīvus praesēns
— ventitāre
Īnfīnītīvus perfectum
— ventitāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— ventitātūrum esse
Participium praesēns
— ventitāns
Participium futūrum
— ventitātūrus
Gerundium (genitīvus)
— ventitandī
Gerundium (datīvus)
— ventitandō
Gerundium (accūsātīvus)
— ventitandum
Gerundium (ablātīvus)
— ventitandō
Supīnum (accūsātīvus)
— ventitātum
Supīnum (ablātīvus)
— ventitātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego ventitor
tū ventitāris
is / ea / id ventitātur
nōs ventitāmur
vōs ventitāminī
eī / eae / ea ventitantur
Indicātīvus imperfectum
ego ventitābar
tū ventitābāris
is / ea / id ventitābātur
nōs ventitābāmur
vōs ventitābāminī
eī / eae / ea ventitābantur
Indicātīvus futūrum
ego ventitābor
tū ventitāberis
is / ea / id ventitābitur
nōs ventitābimur
vōs ventitābiminī
eī / eae / ea ventitābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego ventiter
tū ventitēris
is / ea / id ventitētur
nōs ventitēmur
vōs ventitēminī
eī / eae / ea ventitentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego ventitārer
tū ventitārēris
is / ea / id ventitārētur
nōs ventitārēmur
vōs ventitārēminī
eī / eae / ea ventitārentur
Imperātīvus praesēns
tū ventitāre
vōs ventitāminī
Imperātīvus futūrum
tū ventitātor
is / ea / id ventitātor
eī / eae / ea ventitantor
Īnfīnītīvus praesēns
— ventitārī
Īnfīnītīvus perfectum
— ventitātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— ventitātum īrī
Participium perfectum
— ventitātus
Participium futūrum
— ventitandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary