Conjugation of subsisto
/[sʊpˈsɪs.toː]/to sustain, support a thing, to be adequate to Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | subsistō |
| tū | subsistis |
| is / ea / id | subsistit |
| nōs | subsistimus |
| vōs | subsistitis |
| eī / eae / ea | subsistunt |
Indicātīvus imperfectum
| ego | subsistēbam |
| tū | subsistēbās |
| is / ea / id | subsistēbat |
| nōs | subsistēbāmus |
| vōs | subsistēbātis |
| eī / eae / ea | subsistēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | subsistam |
| tū | subsistēs |
| is / ea / id | subsistet |
| nōs | subsistēmus |
| vōs | subsistētis |
| eī / eae / ea | subsistent |
Indicātīvus perfectum
| ego | substitī |
| tū | substitistī |
| is / ea / id | substitit |
| nōs | substitimus |
| vōs | substitistis |
| eī / eae / ea | substitērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | substiteram |
| tū | substiterās |
| is / ea / id | substiterat |
| nōs | substiterāmus |
| vōs | substiterātis |
| eī / eae / ea | substiterant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | substiterō |
| tū | substiteris |
| is / ea / id | substiterit |
| nōs | substiterimus |
| vōs | substiteritis |
| eī / eae / ea | substiterint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | subsistam |
| tū | subsistās |
| is / ea / id | subsistat |
| nōs | subsistāmus |
| vōs | subsistātis |
| eī / eae / ea | subsistant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | subsisterem |
| tū | subsisterēs |
| is / ea / id | subsisteret |
| nōs | subsisterēmus |
| vōs | subsisterētis |
| eī / eae / ea | subsisterent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | substiterim |
| tū | substiterīs |
| is / ea / id | substiterit |
| nōs | substiterīmus |
| vōs | substiterītis |
| eī / eae / ea | substiterint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | substitissem |
| tū | substitissēs |
| is / ea / id | substitisset |
| nōs | substitissēmus |
| vōs | substitissētis |
| eī / eae / ea | substitissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | subsiste |
| vōs | subsistite |
Imperātīvus futūrum
| tū | subsistitō |
| is / ea / id | subsistitō |
| vōs | subsistitōte |
| eī / eae / ea | subsistuntō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | subsistere |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | substitisse |
Participium praesēns
| — | subsistēns |
Gerundium (genitīvus)
| — | subsistendī |
Gerundium (datīvus)
| — | subsistendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | subsistendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | subsistendō |