HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← subcumbo — definition

Conjugation of subcumbo

Regular CEFR B2
[sʊpˈkʊm.boː]

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego subcumbō
tū subcumbis
is / ea / id subcumbit
nōs subcumbimus
vōs subcumbitis
eī / eae / ea subcumbunt
Indicātīvus imperfectum
ego subcumbēbam
tū subcumbēbās
is / ea / id subcumbēbat
nōs subcumbēbāmus
vōs subcumbēbātis
eī / eae / ea subcumbēbant
Indicātīvus futūrum
ego subcumbam
tū subcumbēs
is / ea / id subcumbet
nōs subcumbēmus
vōs subcumbētis
eī / eae / ea subcumbent
Indicātīvus perfectum
ego subcubuī
tū subcubuistī
is / ea / id subcubuit
nōs subcubuimus
vōs subcubuistis
eī / eae / ea subcubuērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego subcubueram
tū subcubuerās
is / ea / id subcubuerat
nōs subcubuerāmus
vōs subcubuerātis
eī / eae / ea subcubuerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego subcubuerō
tū subcubueris
is / ea / id subcubuerit
nōs subcubuerimus
vōs subcubueritis
eī / eae / ea subcubuerint
Coniūnctīvus praesēns
ego subcumbam
tū subcumbās
is / ea / id subcumbat
nōs subcumbāmus
vōs subcumbātis
eī / eae / ea subcumbant
Coniūnctīvus imperfectum
ego subcumberem
tū subcumberēs
is / ea / id subcumberet
nōs subcumberēmus
vōs subcumberētis
eī / eae / ea subcumberent
Coniūnctīvus perfectum
ego subcubuerim
tū subcubuerīs
is / ea / id subcubuerit
nōs subcubuerīmus
vōs subcubuerītis
eī / eae / ea subcubuerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego subcubuissem
tū subcubuissēs
is / ea / id subcubuisset
nōs subcubuissēmus
vōs subcubuissētis
eī / eae / ea subcubuissent
Imperātīvus praesēns
tū subcumbe
vōs subcumbite
Imperātīvus futūrum
tū subcumbitō
is / ea / id subcumbitō
vōs subcumbitōte
eī / eae / ea subcumbuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— subcumbere
Īnfīnītīvus perfectum
— subcubuisse
Īnfīnītīvus futūrum
— subcubitūrum esse
Participium praesēns
— subcumbēns
Participium futūrum
— subcubitūrus
Gerundium (genitīvus)
— subcumbendī
Gerundium (datīvus)
— subcumbendō
Gerundium (accūsātīvus)
— subcumbendum
Gerundium (ablātīvus)
— subcumbendō
Supīnum (accūsātīvus)
— subcubitum
Supīnum (ablātīvus)
— subcubitū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego subcumbor
tū subcumberis
is / ea / id subcumbitur
nōs subcumbimur
vōs subcumbiminī
eī / eae / ea subcumbuntur
Indicātīvus imperfectum
ego subcumbēbar
tū subcumbēbāris
is / ea / id subcumbēbātur
nōs subcumbēbāmur
vōs subcumbēbāminī
eī / eae / ea subcumbēbantur
Indicātīvus futūrum
ego subcumbar
tū subcumbēris
is / ea / id subcumbētur
nōs subcumbēmur
vōs subcumbēminī
eī / eae / ea subcumbentur
Coniūnctīvus praesēns
ego subcumbar
tū subcumbāris
is / ea / id subcumbātur
nōs subcumbāmur
vōs subcumbāminī
eī / eae / ea subcumbantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego subcumberer
tū subcumberēris
is / ea / id subcumberētur
nōs subcumberēmur
vōs subcumberēminī
eī / eae / ea subcumberentur
Imperātīvus praesēns
tū subcumbere
vōs subcumbiminī
Imperātīvus futūrum
tū subcumbitor
is / ea / id subcumbitor
eī / eae / ea subcumbuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— subcumbī
Īnfīnītīvus perfectum
— subcubitum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— subcubitum īrī
Participium perfectum
— subcubitus
Participium futūrum
— subcumbendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary