Conjugation of sollicito
/[sɔlˈlɪ.kɪ.toː]/to disturb, disquiet, stir, agitate, distress, harass, vex, make anxious Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | sollicitō |
| tū | sollicitās |
| is / ea / id | sollicitat |
| nōs | sollicitāmus |
| vōs | sollicitātis |
| eī / eae / ea | sollicitant |
Indicātīvus imperfectum
| ego | sollicitābam |
| tū | sollicitābās |
| is / ea / id | sollicitābat |
| nōs | sollicitābāmus |
| vōs | sollicitābātis |
| eī / eae / ea | sollicitābant |
Indicātīvus futūrum
| ego | sollicitābō |
| tū | sollicitābis |
| is / ea / id | sollicitābit |
| nōs | sollicitābimus |
| vōs | sollicitābitis |
| eī / eae / ea | sollicitābunt |
Indicātīvus perfectum
| ego | sollicitāvī |
| tū | sollicitāvistī |
| is / ea / id | sollicitāvit |
| nōs | sollicitāvimus |
| vōs | sollicitāvistis |
| eī / eae / ea | sollicitāvērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | sollicitāveram |
| tū | sollicitāverās |
| is / ea / id | sollicitāverat |
| nōs | sollicitāverāmus |
| vōs | sollicitāverātis |
| eī / eae / ea | sollicitāverant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | sollicitāverō |
| tū | sollicitāveris |
| is / ea / id | sollicitāverit |
| nōs | sollicitāverimus |
| vōs | sollicitāveritis |
| eī / eae / ea | sollicitāverint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | sollicitem |
| tū | sollicitēs |
| is / ea / id | sollicitet |
| nōs | sollicitēmus |
| vōs | sollicitētis |
| eī / eae / ea | sollicitent |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | sollicitārem |
| tū | sollicitārēs |
| is / ea / id | sollicitāret |
| nōs | sollicitārēmus |
| vōs | sollicitārētis |
| eī / eae / ea | sollicitārent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | sollicitāverim |
| tū | sollicitāverīs |
| is / ea / id | sollicitāverit |
| nōs | sollicitāverīmus |
| vōs | sollicitāverītis |
| eī / eae / ea | sollicitāverint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | sollicitāvissem |
| tū | sollicitāvissēs |
| is / ea / id | sollicitāvisset |
| nōs | sollicitāvissēmus |
| vōs | sollicitāvissētis |
| eī / eae / ea | sollicitāvissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | sollicitā |
| vōs | sollicitāte |
Imperātīvus futūrum
| tū | sollicitātō |
| is / ea / id | sollicitātō |
| vōs | sollicitātōte |
| eī / eae / ea | sollicitantō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | sollicitāre |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | sollicitāvisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | sollicitātūrum esse |
Participium praesēns
| — | sollicitāns |
Participium futūrum
| — | sollicitātūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | sollicitandī |
Gerundium (datīvus)
| — | sollicitandō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | sollicitandum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | sollicitandō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | sollicitātum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | sollicitātū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | sollicitor |
| tū | sollicitāris |
| is / ea / id | sollicitātur |
| nōs | sollicitāmur |
| vōs | sollicitāminī |
| eī / eae / ea | sollicitantur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | sollicitābar |
| tū | sollicitābāris |
| is / ea / id | sollicitābātur |
| nōs | sollicitābāmur |
| vōs | sollicitābāminī |
| eī / eae / ea | sollicitābantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | sollicitābor |
| tū | sollicitāberis |
| is / ea / id | sollicitābitur |
| nōs | sollicitābimur |
| vōs | sollicitābiminī |
| eī / eae / ea | sollicitābuntur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | solliciter |
| tū | sollicitēris |
| is / ea / id | sollicitētur |
| nōs | sollicitēmur |
| vōs | sollicitēminī |
| eī / eae / ea | sollicitentur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | sollicitārer |
| tū | sollicitārēris |
| is / ea / id | sollicitārētur |
| nōs | sollicitārēmur |
| vōs | sollicitārēminī |
| eī / eae / ea | sollicitārentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | sollicitāre |
| vōs | sollicitāminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | sollicitātor |
| is / ea / id | sollicitātor |
| eī / eae / ea | sollicitantor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | sollicitārī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | sollicitātum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | sollicitātum īrī |
Participium perfectum
| — | sollicitātus |
Participium futūrum
| — | sollicitandus |