HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← repugno — definición

Conjugation of repugno

Regular CEFR B1
/[rɛˈpʊŋ.noː]/

to struggle (often with an "against oneself" implied) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego repugnō
repugnās
is / ea / id repugnat
nōs repugnāmus
vōs repugnātis
eī / eae / ea repugnant
Indicātīvus imperfectum
ego repugnābam
repugnābās
is / ea / id repugnābat
nōs repugnābāmus
vōs repugnābātis
eī / eae / ea repugnābant
Indicātīvus futūrum
ego repugnābō
repugnābis
is / ea / id repugnābit
nōs repugnābimus
vōs repugnābitis
eī / eae / ea repugnābunt
Indicātīvus perfectum
ego repugnāvī
repugnāvistī
is / ea / id repugnāvit
nōs repugnāvimus
vōs repugnāvistis
eī / eae / ea repugnāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego repugnāveram
repugnāverās
is / ea / id repugnāverat
nōs repugnāverāmus
vōs repugnāverātis
eī / eae / ea repugnāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego repugnāverō
repugnāveris
is / ea / id repugnāverit
nōs repugnāverimus
vōs repugnāveritis
eī / eae / ea repugnāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego repugnem
repugnēs
is / ea / id repugnet
nōs repugnēmus
vōs repugnētis
eī / eae / ea repugnent
Coniūnctīvus imperfectum
ego repugnārem
repugnārēs
is / ea / id repugnāret
nōs repugnārēmus
vōs repugnārētis
eī / eae / ea repugnārent
Coniūnctīvus perfectum
ego repugnāverim
repugnāverīs
is / ea / id repugnāverit
nōs repugnāverīmus
vōs repugnāverītis
eī / eae / ea repugnāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego repugnāvissem
repugnāvissēs
is / ea / id repugnāvisset
nōs repugnāvissēmus
vōs repugnāvissētis
eī / eae / ea repugnāvissent
Imperātīvus praesēns
repugnā
vōs repugnāte
Imperātīvus futūrum
repugnātō
is / ea / id repugnātō
vōs repugnātōte
eī / eae / ea repugnantō
Īnfīnītīvus praesēns
repugnāre
Īnfīnītīvus perfectum
repugnāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
repugnātūrum esse
Participium praesēns
repugnāns
Participium futūrum
repugnātūrus
Gerundium (genitīvus)
repugnandī
Gerundium (datīvus)
repugnandō
Gerundium (accūsātīvus)
repugnandum
Gerundium (ablātīvus)
repugnandō
Supīnum (accūsātīvus)
repugnātum
Supīnum (ablātīvus)
repugnātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego repugnor
repugnāris
is / ea / id repugnātur
nōs repugnāmur
vōs repugnāminī
eī / eae / ea repugnantur
Indicātīvus imperfectum
ego repugnābar
repugnābāris
is / ea / id repugnābātur
nōs repugnābāmur
vōs repugnābāminī
eī / eae / ea repugnābantur
Indicātīvus futūrum
ego repugnābor
repugnāberis
is / ea / id repugnābitur
nōs repugnābimur
vōs repugnābiminī
eī / eae / ea repugnābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego repugner
repugnēris
is / ea / id repugnētur
nōs repugnēmur
vōs repugnēminī
eī / eae / ea repugnentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego repugnārer
repugnārēris
is / ea / id repugnārētur
nōs repugnārēmur
vōs repugnārēminī
eī / eae / ea repugnārentur
Imperātīvus praesēns
repugnāre
vōs repugnāminī
Imperātīvus futūrum
repugnātor
is / ea / id repugnātor
eī / eae / ea repugnantor
Īnfīnītīvus praesēns
repugnārī
Īnfīnītīvus perfectum
repugnātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
repugnātum īrī
Participium perfectum
repugnātus
Participium futūrum
repugnandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary