Conjugation of requiesco
/[rɛ.kʷiˈeːs.koː]/to take consolation; find rest or comfort Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | requiēscō |
| tū | requiēscis |
| is / ea / id | requiēscit |
| nōs | requiēscimus |
| vōs | requiēscitis |
| eī / eae / ea | requiēscunt |
Indicātīvus imperfectum
| ego | requiēscēbam |
| tū | requiēscēbās |
| is / ea / id | requiēscēbat |
| nōs | requiēscēbāmus |
| vōs | requiēscēbātis |
| eī / eae / ea | requiēscēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | requiēscam |
| tū | requiēscēs |
| is / ea / id | requiēscet |
| nōs | requiēscēmus |
| vōs | requiēscētis |
| eī / eae / ea | requiēscent |
Indicātīvus perfectum
| ego | requiēvī |
| tū | requiēvistī |
| is / ea / id | requiēvit |
| nōs | requiēvimus |
| vōs | requiēvistis |
| eī / eae / ea | requiēvērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | requiēveram |
| tū | requiēverās |
| is / ea / id | requiēverat |
| nōs | requiēverāmus |
| vōs | requiēverātis |
| eī / eae / ea | requiēverant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | requiēverō |
| tū | requiēveris |
| is / ea / id | requiēverit |
| nōs | requiēverimus |
| vōs | requiēveritis |
| eī / eae / ea | requiēverint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | requiēscam |
| tū | requiēscās |
| is / ea / id | requiēscat |
| nōs | requiēscāmus |
| vōs | requiēscātis |
| eī / eae / ea | requiēscant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | requiēscerem |
| tū | requiēscerēs |
| is / ea / id | requiēsceret |
| nōs | requiēscerēmus |
| vōs | requiēscerētis |
| eī / eae / ea | requiēscerent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | requiēverim |
| tū | requiēverīs |
| is / ea / id | requiēverit |
| nōs | requiēverīmus |
| vōs | requiēverītis |
| eī / eae / ea | requiēverint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | requiēvissem |
| tū | requiēvissēs |
| is / ea / id | requiēvisset |
| nōs | requiēvissēmus |
| vōs | requiēvissētis |
| eī / eae / ea | requiēvissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | requiēsce |
| vōs | requiēscite |
Imperātīvus futūrum
| tū | requiēscitō |
| is / ea / id | requiēscitō |
| vōs | requiēscitōte |
| eī / eae / ea | requiēscuntō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | requiēscere |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | requiēvisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | requiētūrum esse |
Participium praesēns
| — | requiēscēns |
Participium futūrum
| — | requiētūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | requiēscendī |
Gerundium (datīvus)
| — | requiēscendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | requiēscendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | requiēscendō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | requiētum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | requiētū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | requiēscor |
| tū | requiēsceris |
| is / ea / id | requiēscitur |
| nōs | requiēscimur |
| vōs | requiēsciminī |
| eī / eae / ea | requiēscuntur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | requiēscēbar |
| tū | requiēscēbāris |
| is / ea / id | requiēscēbātur |
| nōs | requiēscēbāmur |
| vōs | requiēscēbāminī |
| eī / eae / ea | requiēscēbantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | requiēscar |
| tū | requiēscēris |
| is / ea / id | requiēscētur |
| nōs | requiēscēmur |
| vōs | requiēscēminī |
| eī / eae / ea | requiēscentur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | requiēscar |
| tū | requiēscāris |
| is / ea / id | requiēscātur |
| nōs | requiēscāmur |
| vōs | requiēscāminī |
| eī / eae / ea | requiēscantur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | requiēscerer |
| tū | requiēscerēris |
| is / ea / id | requiēscerētur |
| nōs | requiēscerēmur |
| vōs | requiēscerēminī |
| eī / eae / ea | requiēscerentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | requiēscere |
| vōs | requiēsciminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | requiēscitor |
| is / ea / id | requiēscitor |
| eī / eae / ea | requiēscuntor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | requiēscī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | requiētum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | requiētum īrī |
Participium perfectum
| — | requiētus |
Participium futūrum
| — | requiēscendus |