HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← redarguo — definición

Conjugation of redarguo

Regular CEFR B2
/[rɛˈdar.ɡu.oː]/

to disprove, refute, confute, contradict Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego redarguō
redarguis
is / ea / id redarguit
nōs redarguimus
vōs redarguitis
eī / eae / ea redarguunt
Indicātīvus imperfectum
ego redarguēbam
redarguēbās
is / ea / id redarguēbat
nōs redarguēbāmus
vōs redarguēbātis
eī / eae / ea redarguēbant
Indicātīvus futūrum
ego redarguam
redarguēs
is / ea / id redarguet
nōs redarguēmus
vōs redarguētis
eī / eae / ea redarguent
Indicātīvus perfectum
ego redarguī
redarguistī
is / ea / id redarguit
nōs redarguimus
vōs redarguistis
eī / eae / ea redarguērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego redargueram
redarguerās
is / ea / id redarguerat
nōs redarguerāmus
vōs redarguerātis
eī / eae / ea redarguerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego redarguerō
redargueris
is / ea / id redarguerit
nōs redarguerimus
vōs redargueritis
eī / eae / ea redarguerint
Coniūnctīvus praesēns
ego redarguam
redarguās
is / ea / id redarguat
nōs redarguāmus
vōs redarguātis
eī / eae / ea redarguant
Coniūnctīvus imperfectum
ego redarguerem
redarguerēs
is / ea / id redargueret
nōs redarguerēmus
vōs redarguerētis
eī / eae / ea redarguerent
Coniūnctīvus perfectum
ego redarguerim
redarguerīs
is / ea / id redarguerit
nōs redarguerīmus
vōs redarguerītis
eī / eae / ea redarguerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego redarguissem
redarguissēs
is / ea / id redarguisset
nōs redarguissēmus
vōs redarguissētis
eī / eae / ea redarguissent
Imperātīvus praesēns
redargue
vōs redarguite
Imperātīvus futūrum
redarguitō
is / ea / id redarguitō
vōs redarguitōte
eī / eae / ea redarguuntō
Īnfīnītīvus praesēns
redarguere
Īnfīnītīvus perfectum
redarguisse
Īnfīnītīvus futūrum
redargūtūrum esse
Participium praesēns
redarguēns
Participium futūrum
redargūtūrus
Gerundium (genitīvus)
redarguendī
Gerundium (datīvus)
redarguendō
Gerundium (accūsātīvus)
redarguendum
Gerundium (ablātīvus)
redarguendō
Supīnum (accūsātīvus)
redargūtum
Supīnum (ablātīvus)
redargūtū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego redarguor
redargueris
is / ea / id redarguitur
nōs redarguimur
vōs redarguiminī
eī / eae / ea redarguuntur
Indicātīvus imperfectum
ego redarguēbar
redarguēbāris
is / ea / id redarguēbātur
nōs redarguēbāmur
vōs redarguēbāminī
eī / eae / ea redarguēbantur
Indicātīvus futūrum
ego redarguar
redarguēris
is / ea / id redarguētur
nōs redarguēmur
vōs redarguēminī
eī / eae / ea redarguentur
Coniūnctīvus praesēns
ego redarguar
redarguāris
is / ea / id redarguātur
nōs redarguāmur
vōs redarguāminī
eī / eae / ea redarguantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego redarguerer
redarguerēris
is / ea / id redarguerētur
nōs redarguerēmur
vōs redarguerēminī
eī / eae / ea redarguerentur
Imperātīvus praesēns
redarguere
vōs redarguiminī
Imperātīvus futūrum
redarguitor
is / ea / id redarguitor
eī / eae / ea redarguuntor
Īnfīnītīvus praesēns
redarguī
Īnfīnītīvus perfectum
redargūtum esse
Īnfīnītīvus futūrum
redargūtum īrī
Participium perfectum
redargūtus
Participium futūrum
redarguendus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary