HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← redhibeo — definition

Conjugation of redhibeo

Regular CEFR B2
[rɛˈdɪ.be.oː]

to take, carry or give back, return Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego redhibeō
tū redhibēs
is / ea / id redhibet
nōs redhibēmus
vōs redhibētis
eī / eae / ea redhibent
Indicātīvus imperfectum
ego redhibēbam
tū redhibēbās
is / ea / id redhibēbat
nōs redhibēbāmus
vōs redhibēbātis
eī / eae / ea redhibēbant
Indicātīvus futūrum
ego redhibēbō
tū redhibēbis
is / ea / id redhibēbit
nōs redhibēbimus
vōs redhibēbitis
eī / eae / ea redhibēbunt
Indicātīvus perfectum
ego redhibuī
tū redhibuistī
is / ea / id redhibuit
nōs redhibuimus
vōs redhibuistis
eī / eae / ea redhibuērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego redhibueram
tū redhibuerās
is / ea / id redhibuerat
nōs redhibuerāmus
vōs redhibuerātis
eī / eae / ea redhibuerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego redhibuerō
tū redhibueris
is / ea / id redhibuerit
nōs redhibuerimus
vōs redhibueritis
eī / eae / ea redhibuerint
Coniūnctīvus praesēns
ego redhibeam
tū redhibeās
is / ea / id redhibeat
nōs redhibeāmus
vōs redhibeātis
eī / eae / ea redhibeant
Coniūnctīvus imperfectum
ego redhibērem
tū redhibērēs
is / ea / id redhibēret
nōs redhibērēmus
vōs redhibērētis
eī / eae / ea redhibērent
Coniūnctīvus perfectum
ego redhibuerim
tū redhibuerīs
is / ea / id redhibuerit
nōs redhibuerīmus
vōs redhibuerītis
eī / eae / ea redhibuerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego redhibuissem
tū redhibuissēs
is / ea / id redhibuisset
nōs redhibuissēmus
vōs redhibuissētis
eī / eae / ea redhibuissent
Imperātīvus praesēns
tū redhibē
vōs redhibēte
Imperātīvus futūrum
tū redhibētō
is / ea / id redhibētō
vōs redhibētōte
eī / eae / ea redhibentō
Īnfīnītīvus praesēns
— redhibēre
Īnfīnītīvus perfectum
— redhibuisse
Īnfīnītīvus futūrum
— redhibitūrum esse
Participium praesēns
— redhibēns
Participium futūrum
— redhibitūrus
Gerundium (genitīvus)
— redhibendī
Gerundium (datīvus)
— redhibendō
Gerundium (accūsātīvus)
— redhibendum
Gerundium (ablātīvus)
— redhibendō
Supīnum (accūsātīvus)
— redhibitum
Supīnum (ablātīvus)
— redhibitū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego redhibeor
tū redhibēris
is / ea / id redhibētur
nōs redhibēmur
vōs redhibēminī
eī / eae / ea redhibentur
Indicātīvus imperfectum
ego redhibēbar
tū redhibēbāris
is / ea / id redhibēbātur
nōs redhibēbāmur
vōs redhibēbāminī
eī / eae / ea redhibēbantur
Indicātīvus futūrum
ego redhibēbor
tū redhibēberis
is / ea / id redhibēbitur
nōs redhibēbimur
vōs redhibēbiminī
eī / eae / ea redhibēbuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego redhibear
tū redhibeāris
is / ea / id redhibeātur
nōs redhibeāmur
vōs redhibeāminī
eī / eae / ea redhibeantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego redhibērer
tū redhibērēris
is / ea / id redhibērētur
nōs redhibērēmur
vōs redhibērēminī
eī / eae / ea redhibērentur
Imperātīvus praesēns
tū redhibēre
vōs redhibēminī
Imperātīvus futūrum
tū redhibētor
is / ea / id redhibētor
eī / eae / ea redhibentor
Īnfīnītīvus praesēns
— redhibērī
Īnfīnītīvus perfectum
— redhibitum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— redhibitum īrī
Participium perfectum
— redhibitus
Participium futūrum
— redhibendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary