HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← recipio — definition

Conjugation of recipio

Regular CEFR B1
[rɛˈkɪ.pi.oː]

to take upon oneself, undertake, accept (esp. when done as a duty or under an obligation. Cf. suscipiō) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego recipiō
tū recipis
is / ea / id recipit
nōs recipimus
vōs recipitis
eī / eae / ea recipiunt
Indicātīvus imperfectum
ego recipiēbam
tū recipiēbās
is / ea / id recipiēbat
nōs recipiēbāmus
vōs recipiēbātis
eī / eae / ea recipiēbant
Indicātīvus futūrum
ego recipiam
tū recipiēs
is / ea / id recipiet
nōs recipiēmus
vōs recipiētis
eī / eae / ea recipient
Indicātīvus perfectum
ego recēpī
tū recēpistī
is / ea / id recēpit
nōs recēpimus
vōs recēpistis
eī / eae / ea recēpērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego recēperam
tū recēperās
is / ea / id recēperat
nōs recēperāmus
vōs recēperātis
eī / eae / ea recēperant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego recēperō
tū recēperis
is / ea / id recēperit
nōs recēperimus
vōs recēperitis
eī / eae / ea recēperint
Coniūnctīvus praesēns
ego recipiam
tū recipiās
is / ea / id recipiat
nōs recipiāmus
vōs recipiātis
eī / eae / ea recipiant
Coniūnctīvus imperfectum
ego reciperem
tū reciperēs
is / ea / id reciperet
nōs reciperēmus
vōs reciperētis
eī / eae / ea reciperent
Coniūnctīvus perfectum
ego recēperim
tū recēperīs
is / ea / id recēperit
nōs recēperīmus
vōs recēperītis
eī / eae / ea recēperint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego recēpissem
tū recēpissēs
is / ea / id recēpisset
nōs recēpissēmus
vōs recēpissētis
eī / eae / ea recēpissent
Imperātīvus praesēns
tū recipe
vōs recipite
Imperātīvus futūrum
tū recipitō
is / ea / id recipitō
vōs recipitōte
eī / eae / ea recipiuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— recipere
Īnfīnītīvus perfectum
— recēpisse
Īnfīnītīvus futūrum
— receptūrum esse
Participium praesēns
— recipiēns
Participium futūrum
— receptūrus
Gerundium (genitīvus)
— recipiendī
Gerundium (datīvus)
— recipiendō
Gerundium (accūsātīvus)
— recipiendum
Gerundium (ablātīvus)
— recipiendō
Supīnum (accūsātīvus)
— receptum
Supīnum (ablātīvus)
— receptū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego recipior
tū reciperis
is / ea / id recipitur
nōs recipimur
vōs recipiminī
eī / eae / ea recipiuntur
Indicātīvus imperfectum
ego recipiēbar
tū recipiēbāris
is / ea / id recipiēbātur
nōs recipiēbāmur
vōs recipiēbāminī
eī / eae / ea recipiēbantur
Indicātīvus futūrum
ego recipiar
tū recipiēris
is / ea / id recipiētur
nōs recipiēmur
vōs recipiēminī
eī / eae / ea recipientur
Coniūnctīvus praesēns
ego recipiar
tū recipiāris
is / ea / id recipiātur
nōs recipiāmur
vōs recipiāminī
eī / eae / ea recipiantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego reciperer
tū reciperēris
is / ea / id reciperētur
nōs reciperēmur
vōs reciperēminī
eī / eae / ea reciperentur
Imperātīvus praesēns
tū recipere
vōs recipiminī
Imperātīvus futūrum
tū recipitor
is / ea / id recipitor
eī / eae / ea recipiuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— recipī
Īnfīnītīvus perfectum
— receptum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— receptum īrī
Participium perfectum
— receptus
Participium futūrum
— recipiendus

Practice in context

Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary