Conjugation of recipio
/[rɛˈkɪ.pi.oː]/to take upon oneself, undertake, accept (esp. when done as a duty or under an obligation. Cf. suscipiō) Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | recipiō |
| tū | recipis |
| is / ea / id | recipit |
| nōs | recipimus |
| vōs | recipitis |
| eī / eae / ea | recipiunt |
Indicātīvus imperfectum
| ego | recipiēbam |
| tū | recipiēbās |
| is / ea / id | recipiēbat |
| nōs | recipiēbāmus |
| vōs | recipiēbātis |
| eī / eae / ea | recipiēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | recipiam |
| tū | recipiēs |
| is / ea / id | recipiet |
| nōs | recipiēmus |
| vōs | recipiētis |
| eī / eae / ea | recipient |
Indicātīvus perfectum
| ego | recēpī |
| tū | recēpistī |
| is / ea / id | recēpit |
| nōs | recēpimus |
| vōs | recēpistis |
| eī / eae / ea | recēpērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | recēperam |
| tū | recēperās |
| is / ea / id | recēperat |
| nōs | recēperāmus |
| vōs | recēperātis |
| eī / eae / ea | recēperant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | recēperō |
| tū | recēperis |
| is / ea / id | recēperit |
| nōs | recēperimus |
| vōs | recēperitis |
| eī / eae / ea | recēperint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | recipiam |
| tū | recipiās |
| is / ea / id | recipiat |
| nōs | recipiāmus |
| vōs | recipiātis |
| eī / eae / ea | recipiant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | reciperem |
| tū | reciperēs |
| is / ea / id | reciperet |
| nōs | reciperēmus |
| vōs | reciperētis |
| eī / eae / ea | reciperent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | recēperim |
| tū | recēperīs |
| is / ea / id | recēperit |
| nōs | recēperīmus |
| vōs | recēperītis |
| eī / eae / ea | recēperint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | recēpissem |
| tū | recēpissēs |
| is / ea / id | recēpisset |
| nōs | recēpissēmus |
| vōs | recēpissētis |
| eī / eae / ea | recēpissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | recipe |
| vōs | recipite |
Imperātīvus futūrum
| tū | recipitō |
| is / ea / id | recipitō |
| vōs | recipitōte |
| eī / eae / ea | recipiuntō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | recipere |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | recēpisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | receptūrum esse |
Participium praesēns
| — | recipiēns |
Participium futūrum
| — | receptūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | recipiendī |
Gerundium (datīvus)
| — | recipiendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | recipiendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | recipiendō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | receptum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | receptū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | recipior |
| tū | reciperis |
| is / ea / id | recipitur |
| nōs | recipimur |
| vōs | recipiminī |
| eī / eae / ea | recipiuntur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | recipiēbar |
| tū | recipiēbāris |
| is / ea / id | recipiēbātur |
| nōs | recipiēbāmur |
| vōs | recipiēbāminī |
| eī / eae / ea | recipiēbantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | recipiar |
| tū | recipiēris |
| is / ea / id | recipiētur |
| nōs | recipiēmur |
| vōs | recipiēminī |
| eī / eae / ea | recipientur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | recipiar |
| tū | recipiāris |
| is / ea / id | recipiātur |
| nōs | recipiāmur |
| vōs | recipiāminī |
| eī / eae / ea | recipiantur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | reciperer |
| tū | reciperēris |
| is / ea / id | reciperētur |
| nōs | reciperēmur |
| vōs | reciperēminī |
| eī / eae / ea | reciperentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | recipere |
| vōs | recipiminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | recipitor |
| is / ea / id | recipitor |
| eī / eae / ea | recipiuntor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | recipī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | receptum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | receptum īrī |
Participium perfectum
| — | receptus |
Participium futūrum
| — | recipiendus |