Conjugation of recognosco
/[rɛ.kɔŋˈnoːs.koː]/to look over, review, investigate, examine, inspect; certify, authenticate Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | recognōscō |
| tū | recognōscis |
| is / ea / id | recognōscit |
| nōs | recognōscimus |
| vōs | recognōscitis |
| eī / eae / ea | recognōscunt |
Indicātīvus imperfectum
| ego | recognōscēbam |
| tū | recognōscēbās |
| is / ea / id | recognōscēbat |
| nōs | recognōscēbāmus |
| vōs | recognōscēbātis |
| eī / eae / ea | recognōscēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | recognōscam |
| tū | recognōscēs |
| is / ea / id | recognōscet |
| nōs | recognōscēmus |
| vōs | recognōscētis |
| eī / eae / ea | recognōscent |
Indicātīvus perfectum
| ego | recognōvī |
| tū | recognōvistī |
| is / ea / id | recognōvit |
| nōs | recognōvimus |
| vōs | recognōvistis |
| eī / eae / ea | recognōvērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | recognōveram |
| tū | recognōverās |
| is / ea / id | recognōverat |
| nōs | recognōverāmus |
| vōs | recognōverātis |
| eī / eae / ea | recognōverant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | recognōverō |
| tū | recognōveris |
| is / ea / id | recognōverit |
| nōs | recognōverimus |
| vōs | recognōveritis |
| eī / eae / ea | recognōverint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | recognōscam |
| tū | recognōscās |
| is / ea / id | recognōscat |
| nōs | recognōscāmus |
| vōs | recognōscātis |
| eī / eae / ea | recognōscant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | recognōscerem |
| tū | recognōscerēs |
| is / ea / id | recognōsceret |
| nōs | recognōscerēmus |
| vōs | recognōscerētis |
| eī / eae / ea | recognōscerent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | recognōverim |
| tū | recognōverīs |
| is / ea / id | recognōverit |
| nōs | recognōverīmus |
| vōs | recognōverītis |
| eī / eae / ea | recognōverint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | recognōvissem |
| tū | recognōvissēs |
| is / ea / id | recognōvisset |
| nōs | recognōvissēmus |
| vōs | recognōvissētis |
| eī / eae / ea | recognōvissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | recognōsce |
| vōs | recognōscite |
Imperātīvus futūrum
| tū | recognōscitō |
| is / ea / id | recognōscitō |
| vōs | recognōscitōte |
| eī / eae / ea | recognōscuntō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | recognōscere |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | recognōvisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | recognitūrum esse |
Participium praesēns
| — | recognōscēns |
Participium futūrum
| — | recognitūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | recognōscendī |
Gerundium (datīvus)
| — | recognōscendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | recognōscendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | recognōscendō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | recognitum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | recognitū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | recognōscor |
| tū | recognōsceris |
| is / ea / id | recognōscitur |
| nōs | recognōscimur |
| vōs | recognōsciminī |
| eī / eae / ea | recognōscuntur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | recognōscēbar |
| tū | recognōscēbāris |
| is / ea / id | recognōscēbātur |
| nōs | recognōscēbāmur |
| vōs | recognōscēbāminī |
| eī / eae / ea | recognōscēbantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | recognōscar |
| tū | recognōscēris |
| is / ea / id | recognōscētur |
| nōs | recognōscēmur |
| vōs | recognōscēminī |
| eī / eae / ea | recognōscentur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | recognōscar |
| tū | recognōscāris |
| is / ea / id | recognōscātur |
| nōs | recognōscāmur |
| vōs | recognōscāminī |
| eī / eae / ea | recognōscantur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | recognōscerer |
| tū | recognōscerēris |
| is / ea / id | recognōscerētur |
| nōs | recognōscerēmur |
| vōs | recognōscerēminī |
| eī / eae / ea | recognōscerentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | recognōscere |
| vōs | recognōsciminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | recognōscitor |
| is / ea / id | recognōscitor |
| eī / eae / ea | recognōscuntor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | recognōscī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | recognitum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | recognitum īrī |
Participium perfectum
| — | recognitus |
Participium futūrum
| — | recognōscendus |