Conjugation of quito
[ˈkʷɪ.toː]second/third-person singular future active imperative of queō Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | quitō |
| tū | quitās |
| is / ea / id | quitat |
| nōs | quitāmus |
| vōs | quitātis |
| eī / eae / ea | quitant |
Indicātīvus imperfectum
| ego | quitābam |
| tū | quitābās |
| is / ea / id | quitābat |
| nōs | quitābāmus |
| vōs | quitābātis |
| eī / eae / ea | quitābant |
Indicātīvus futūrum
| ego | quitābō |
| tū | quitābis |
| is / ea / id | quitābit |
| nōs | quitābimus |
| vōs | quitābitis |
| eī / eae / ea | quitābunt |
Indicātīvus perfectum
| ego | quitāvī |
| tū | quitāvistī |
| is / ea / id | quitāvit |
| nōs | quitāvimus |
| vōs | quitāvistis |
| eī / eae / ea | quitāvērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | quitāveram |
| tū | quitāverās |
| is / ea / id | quitāverat |
| nōs | quitāverāmus |
| vōs | quitāverātis |
| eī / eae / ea | quitāverant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | quitāverō |
| tū | quitāveris |
| is / ea / id | quitāverit |
| nōs | quitāverimus |
| vōs | quitāveritis |
| eī / eae / ea | quitāverint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | quitem |
| tū | quitēs |
| is / ea / id | quitet |
| nōs | quitēmus |
| vōs | quitētis |
| eī / eae / ea | quitent |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | quitārem |
| tū | quitārēs |
| is / ea / id | quitāret |
| nōs | quitārēmus |
| vōs | quitārētis |
| eī / eae / ea | quitārent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | quitāverim |
| tū | quitāverīs |
| is / ea / id | quitāverit |
| nōs | quitāverīmus |
| vōs | quitāverītis |
| eī / eae / ea | quitāverint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | quitāvissem |
| tū | quitāvissēs |
| is / ea / id | quitāvisset |
| nōs | quitāvissēmus |
| vōs | quitāvissētis |
| eī / eae / ea | quitāvissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | quitā |
| vōs | quitāte |
Imperātīvus futūrum
| tū | quitātō |
| is / ea / id | quitātō |
| vōs | quitātōte |
| eī / eae / ea | quitantō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | quitāre |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | quitāvisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | quitātūrum esse |
Participium praesēns
| — | quitāns |
Participium futūrum
| — | quitātūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | quitandī |
Gerundium (datīvus)
| — | quitandō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | quitandum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | quitandō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | quitātum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | quitātū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | quitor |
| tū | quitāris |
| is / ea / id | quitātur |
| nōs | quitāmur |
| vōs | quitāminī |
| eī / eae / ea | quitantur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | quitābar |
| tū | quitābāris |
| is / ea / id | quitābātur |
| nōs | quitābāmur |
| vōs | quitābāminī |
| eī / eae / ea | quitābantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | quitābor |
| tū | quitāberis |
| is / ea / id | quitābitur |
| nōs | quitābimur |
| vōs | quitābiminī |
| eī / eae / ea | quitābuntur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | quiter |
| tū | quitēris |
| is / ea / id | quitētur |
| nōs | quitēmur |
| vōs | quitēminī |
| eī / eae / ea | quitentur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | quitārer |
| tū | quitārēris |
| is / ea / id | quitārētur |
| nōs | quitārēmur |
| vōs | quitārēminī |
| eī / eae / ea | quitārentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | quitāre |
| vōs | quitāminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | quitātor |
| is / ea / id | quitātor |
| eī / eae / ea | quitantor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | quitārī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | quitātum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | quitātum īrī |
Participium perfectum
| — | quitātus |
Participium futūrum
| — | quitandus |