Conjugation of protestor
/[proːˈtɛs.tɔr]/to testify, bear witness, attest Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | prōtestor |
| tū | prōtestāris |
| is / ea / id | prōtestātur |
| nōs | prōtestāmur |
| vōs | prōtestāminī |
| eī / eae / ea | prōtestantur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | prōtestābar |
| tū | prōtestābāris |
| is / ea / id | prōtestābātur |
| nōs | prōtestābāmur |
| vōs | prōtestābāminī |
| eī / eae / ea | prōtestābantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | prōtestābor |
| tū | prōtestāberis |
| is / ea / id | prōtestābitur |
| nōs | prōtestābimur |
| vōs | prōtestābiminī |
| eī / eae / ea | prōtestābuntur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | prōtester |
| tū | prōtestēris |
| is / ea / id | prōtestētur |
| nōs | prōtestēmur |
| vōs | prōtestēminī |
| eī / eae / ea | prōtestentur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | prōtestārer |
| tū | prōtestārēris |
| is / ea / id | prōtestārētur |
| nōs | prōtestārēmur |
| vōs | prōtestārēminī |
| eī / eae / ea | prōtestārentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | prōtestāre |
| vōs | prōtestāminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | prōtestātor |
| is / ea / id | prōtestātor |
| eī / eae / ea | prōtestantor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | prōtestārī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | prōtestātum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | prōtestātūrum esse |
Participium praesēns
| — | prōtestāns |
Participium futūrum
| — | prōtestātūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | prōtestandī |
Gerundium (datīvus)
| — | prōtestandō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | prōtestandum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | prōtestandō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | prōtestātum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | prōtestātū |
Vox passīva
Participium futūrum
| — | prōtestandus |