HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← probo — definición

Conjugation of probo

Regular CEFR B1
/[ˈprɔ.boː]/

to demonstrate, to prove, to show Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego probō
probās
is / ea / id probat
nōs probāmus
vōs probātis
eī / eae / ea probant
Indicātīvus imperfectum
ego probābam
probābās
is / ea / id probābat
nōs probābāmus
vōs probābātis
eī / eae / ea probābant
Indicātīvus futūrum
ego probābō
probābis
is / ea / id probābit
nōs probābimus
vōs probābitis
eī / eae / ea probābunt
Indicātīvus perfectum
ego probāvī
probāvistī
is / ea / id probāvit
nōs probāvimus
vōs probāvistis
eī / eae / ea probāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego probāveram
probāverās
is / ea / id probāverat
nōs probāverāmus
vōs probāverātis
eī / eae / ea probāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego probāverō
probāveris
is / ea / id probāverit
nōs probāverimus
vōs probāveritis
eī / eae / ea probāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego probem
probēs
is / ea / id probet
nōs probēmus
vōs probētis
eī / eae / ea probent
Coniūnctīvus imperfectum
ego probārem
probārēs
is / ea / id probāret
nōs probārēmus
vōs probārētis
eī / eae / ea probārent
Coniūnctīvus perfectum
ego probāverim
probāverīs
is / ea / id probāverit
nōs probāverīmus
vōs probāverītis
eī / eae / ea probāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego probāvissem
probāvissēs
is / ea / id probāvisset
nōs probāvissēmus
vōs probāvissētis
eī / eae / ea probāvissent
Imperātīvus praesēns
probā
vōs probāte
Imperātīvus futūrum
probātō
is / ea / id probātō
vōs probātōte
eī / eae / ea probantō
Īnfīnītīvus praesēns
probāre
Īnfīnītīvus perfectum
probāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
probātūrum esse
Participium praesēns
probāns
Participium futūrum
probātūrus
Gerundium (genitīvus)
probandī
Gerundium (datīvus)
probandō
Gerundium (accūsātīvus)
probandum
Gerundium (ablātīvus)
probandō
Supīnum (accūsātīvus)
probātum
Supīnum (ablātīvus)
probātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego probor
probāris
is / ea / id probātur
nōs probāmur
vōs probāminī
eī / eae / ea probantur
Indicātīvus imperfectum
ego probābar
probābāris
is / ea / id probābātur
nōs probābāmur
vōs probābāminī
eī / eae / ea probābantur
Indicātīvus futūrum
ego probābor
probāberis
is / ea / id probābitur
nōs probābimur
vōs probābiminī
eī / eae / ea probābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego prober
probēris
is / ea / id probētur
nōs probēmur
vōs probēminī
eī / eae / ea probentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego probārer
probārēris
is / ea / id probārētur
nōs probārēmur
vōs probārēminī
eī / eae / ea probārentur
Imperātīvus praesēns
probāre
vōs probāminī
Imperātīvus futūrum
probātor
is / ea / id probātor
eī / eae / ea probantor
Īnfīnītīvus praesēns
probārī
Īnfīnītīvus perfectum
probātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
probātum īrī
Participium perfectum
probātus
Participium futūrum
probandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary