Conjugation of praesipio
[prae̯ˈsɪ.pi.ɔ]to sense beforehand, to have a presentiment of Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | praesipiō |
| tū | praesipis |
| is / ea / id | praesipit |
| nōs | praesipimus |
| vōs | praesipitis |
| eī / eae / ea | praesipiunt |
Indicātīvus imperfectum
| ego | praesipiēbam |
| tū | praesipiēbās |
| is / ea / id | praesipiēbat |
| nōs | praesipiēbāmus |
| vōs | praesipiēbātis |
| eī / eae / ea | praesipiēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | praesipiam |
| tū | praesipiēs |
| is / ea / id | praesipiet |
| nōs | praesipiēmus |
| vōs | praesipiētis |
| eī / eae / ea | praesipient |
Indicātīvus perfectum
| ego | praesipuī |
| tū | praesipuistī |
| is / ea / id | praesipuit |
| nōs | praesipuimus |
| vōs | praesipuistis |
| eī / eae / ea | praesipuērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | praesipueram |
| tū | praesipuerās |
| is / ea / id | praesipuerat |
| nōs | praesipuerāmus |
| vōs | praesipuerātis |
| eī / eae / ea | praesipuerant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | praesipuerō |
| tū | praesipueris |
| is / ea / id | praesipuerit |
| nōs | praesipuerimus |
| vōs | praesipueritis |
| eī / eae / ea | praesipuerint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | praesipiam |
| tū | praesipiās |
| is / ea / id | praesipiat |
| nōs | praesipiāmus |
| vōs | praesipiātis |
| eī / eae / ea | praesipiant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | praesiperem |
| tū | praesiperēs |
| is / ea / id | praesiperet |
| nōs | praesiperēmus |
| vōs | praesiperētis |
| eī / eae / ea | praesiperent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | praesipuerim |
| tū | praesipuerīs |
| is / ea / id | praesipuerit |
| nōs | praesipuerīmus |
| vōs | praesipuerītis |
| eī / eae / ea | praesipuerint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | praesipuissem |
| tū | praesipuissēs |
| is / ea / id | praesipuisset |
| nōs | praesipuissēmus |
| vōs | praesipuissētis |
| eī / eae / ea | praesipuissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | praesipe |
| vōs | praesipite |
Imperātīvus futūrum
| tū | praesipitō |
| is / ea / id | praesipitō |
| vōs | praesipitōte |
| eī / eae / ea | praesipiuntō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | praesipere |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | praesipuisse |
Participium praesēns
| — | praesipiēns |
Gerundium (genitīvus)
| — | praesipiendī |
Gerundium (datīvus)
| — | praesipiendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | praesipiendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | praesipiendō |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | praesipior |
| tū | praesiperis |
| is / ea / id | praesipitur |
| nōs | praesipimur |
| vōs | praesipiminī |
| eī / eae / ea | praesipiuntur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | praesipiēbar |
| tū | praesipiēbāris |
| is / ea / id | praesipiēbātur |
| nōs | praesipiēbāmur |
| vōs | praesipiēbāminī |
| eī / eae / ea | praesipiēbantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | praesipiar |
| tū | praesipiēris |
| is / ea / id | praesipiētur |
| nōs | praesipiēmur |
| vōs | praesipiēminī |
| eī / eae / ea | praesipientur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | praesipiar |
| tū | praesipiāris |
| is / ea / id | praesipiātur |
| nōs | praesipiāmur |
| vōs | praesipiāminī |
| eī / eae / ea | praesipiantur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | praesiperer |
| tū | praesiperēris |
| is / ea / id | praesiperētur |
| nōs | praesiperēmur |
| vōs | praesiperēminī |
| eī / eae / ea | praesiperentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | praesipere |
| vōs | praesipiminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | praesipitor |
| is / ea / id | praesipitor |
| eī / eae / ea | praesipiuntor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | praesipī |
Participium futūrum
| — | praesipiendus |