HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← praestituo — definition

Conjugation of praestituo

Regular CEFR B2
[prae̯sˈtɪ.tu.oː]

to determine in advance Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego praestituō
tū praestituis
is / ea / id praestituit
nōs praestituimus
vōs praestituitis
eī / eae / ea praestituunt
Indicātīvus imperfectum
ego praestituēbam
tū praestituēbās
is / ea / id praestituēbat
nōs praestituēbāmus
vōs praestituēbātis
eī / eae / ea praestituēbant
Indicātīvus futūrum
ego praestituam
tū praestituēs
is / ea / id praestituet
nōs praestituēmus
vōs praestituētis
eī / eae / ea praestituent
Indicātīvus perfectum
ego praestituī
tū praestituistī
is / ea / id praestituit
nōs praestituimus
vōs praestituistis
eī / eae / ea praestituērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego praestitueram
tū praestituerās
is / ea / id praestituerat
nōs praestituerāmus
vōs praestituerātis
eī / eae / ea praestituerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego praestituerō
tū praestitueris
is / ea / id praestituerit
nōs praestituerimus
vōs praestitueritis
eī / eae / ea praestituerint
Coniūnctīvus praesēns
ego praestituam
tū praestituās
is / ea / id praestituat
nōs praestituāmus
vōs praestituātis
eī / eae / ea praestituant
Coniūnctīvus imperfectum
ego praestituerem
tū praestituerēs
is / ea / id praestitueret
nōs praestituerēmus
vōs praestituerētis
eī / eae / ea praestituerent
Coniūnctīvus perfectum
ego praestituerim
tū praestituerīs
is / ea / id praestituerit
nōs praestituerīmus
vōs praestituerītis
eī / eae / ea praestituerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego praestituissem
tū praestituissēs
is / ea / id praestituisset
nōs praestituissēmus
vōs praestituissētis
eī / eae / ea praestituissent
Imperātīvus praesēns
tū praestitue
vōs praestituite
Imperātīvus futūrum
tū praestituitō
is / ea / id praestituitō
vōs praestituitōte
eī / eae / ea praestituuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— praestituere
Īnfīnītīvus perfectum
— praestituisse
Īnfīnītīvus futūrum
— praestitūtūrum esse
Participium praesēns
— praestituēns
Participium futūrum
— praestitūtūrus
Gerundium (genitīvus)
— praestituendī
Gerundium (datīvus)
— praestituendō
Gerundium (accūsātīvus)
— praestituendum
Gerundium (ablātīvus)
— praestituendō
Supīnum (accūsātīvus)
— praestitūtum
Supīnum (ablātīvus)
— praestitūtū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego praestituor
tū praestitueris
is / ea / id praestituitur
nōs praestituimur
vōs praestituiminī
eī / eae / ea praestituuntur
Indicātīvus imperfectum
ego praestituēbar
tū praestituēbāris
is / ea / id praestituēbātur
nōs praestituēbāmur
vōs praestituēbāminī
eī / eae / ea praestituēbantur
Indicātīvus futūrum
ego praestituar
tū praestituēris
is / ea / id praestituētur
nōs praestituēmur
vōs praestituēminī
eī / eae / ea praestituentur
Coniūnctīvus praesēns
ego praestituar
tū praestituāris
is / ea / id praestituātur
nōs praestituāmur
vōs praestituāminī
eī / eae / ea praestituantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego praestituerer
tū praestituerēris
is / ea / id praestituerētur
nōs praestituerēmur
vōs praestituerēminī
eī / eae / ea praestituerentur
Imperātīvus praesēns
tū praestituere
vōs praestituiminī
Imperātīvus futūrum
tū praestituitor
is / ea / id praestituitor
eī / eae / ea praestituuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— praestituī
Īnfīnītīvus perfectum
— praestitūtum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— praestitūtum īrī
Participium perfectum
— praestitūtus
Participium futūrum
— praestituendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary