Conjugation of praefinio
/[prae̯ˈfɪ.ni.oː]/to determine or fix beforehand; to prescribe Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | praefiniō |
| tū | praefinīs |
| is / ea / id | praefinit |
| nōs | praefinīmus |
| vōs | praefinītis |
| eī / eae / ea | praefiniunt |
Indicātīvus imperfectum
| ego | praefiniēbam |
| tū | praefiniēbās |
| is / ea / id | praefiniēbat |
| nōs | praefiniēbāmus |
| vōs | praefiniēbātis |
| eī / eae / ea | praefiniēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | praefiniam |
| tū | praefiniēs |
| is / ea / id | praefiniet |
| nōs | praefiniēmus |
| vōs | praefiniētis |
| eī / eae / ea | praefinient |
Indicātīvus perfectum
| ego | praefinīvī |
| tū | praefinīvistī |
| is / ea / id | praefinīvit |
| nōs | praefinīvimus |
| vōs | praefinīvistis |
| eī / eae / ea | praefinīvērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | praefinīveram |
| tū | praefinīverās |
| is / ea / id | praefinīverat |
| nōs | praefinīverāmus |
| vōs | praefinīverātis |
| eī / eae / ea | praefinīverant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | praefinīverō |
| tū | praefinīveris |
| is / ea / id | praefinīverit |
| nōs | praefinīverimus |
| vōs | praefinīveritis |
| eī / eae / ea | praefinīverint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | praefiniam |
| tū | praefiniās |
| is / ea / id | praefiniat |
| nōs | praefiniāmus |
| vōs | praefiniātis |
| eī / eae / ea | praefiniant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | praefinīrem |
| tū | praefinīrēs |
| is / ea / id | praefinīret |
| nōs | praefinīrēmus |
| vōs | praefinīrētis |
| eī / eae / ea | praefinīrent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | praefinīverim |
| tū | praefinīverīs |
| is / ea / id | praefinīverit |
| nōs | praefinīverīmus |
| vōs | praefinīverītis |
| eī / eae / ea | praefinīverint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | praefinīvissem |
| tū | praefinīvissēs |
| is / ea / id | praefinīvisset |
| nōs | praefinīvissēmus |
| vōs | praefinīvissētis |
| eī / eae / ea | praefinīvissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | praefinī |
| vōs | praefinīte |
Imperātīvus futūrum
| tū | praefinītō |
| is / ea / id | praefinītō |
| vōs | praefinītōte |
| eī / eae / ea | praefiniuntō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | praefinīre |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | praefinīvisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | praefinītūrum esse |
Participium praesēns
| — | praefiniēns |
Participium futūrum
| — | praefinītūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | praefiniendī |
Gerundium (datīvus)
| — | praefiniendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | praefiniendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | praefiniendō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | praefinītum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | praefinītū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | praefinior |
| tū | praefinīris |
| is / ea / id | praefinītur |
| nōs | praefinīmur |
| vōs | praefinīminī |
| eī / eae / ea | praefiniuntur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | praefiniēbar |
| tū | praefiniēbāris |
| is / ea / id | praefiniēbātur |
| nōs | praefiniēbāmur |
| vōs | praefiniēbāminī |
| eī / eae / ea | praefiniēbantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | praefiniar |
| tū | praefiniēris |
| is / ea / id | praefiniētur |
| nōs | praefiniēmur |
| vōs | praefiniēminī |
| eī / eae / ea | praefinientur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | praefiniar |
| tū | praefiniāris |
| is / ea / id | praefiniātur |
| nōs | praefiniāmur |
| vōs | praefiniāminī |
| eī / eae / ea | praefiniantur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | praefinīrer |
| tū | praefinīrēris |
| is / ea / id | praefinīrētur |
| nōs | praefinīrēmur |
| vōs | praefinīrēminī |
| eī / eae / ea | praefinīrentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | praefinīre |
| vōs | praefinīminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | praefinītor |
| is / ea / id | praefinītor |
| eī / eae / ea | praefiniuntor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | praefinīrī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | praefinītum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | praefinītum īrī |
Participium perfectum
| — | praefinītus |
Participium futūrum
| — | praefiniendus |