HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← praefoco — definition

Conjugation of praefoco

Regular CEFR B2
[prae̯ˈfoː.koː]

to choke, suffocate Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego praefōcō
tū praefōcās
is / ea / id praefōcat
nōs praefōcāmus
vōs praefōcātis
eī / eae / ea praefōcant
Indicātīvus imperfectum
ego praefōcābam
tū praefōcābās
is / ea / id praefōcābat
nōs praefōcābāmus
vōs praefōcābātis
eī / eae / ea praefōcābant
Indicātīvus futūrum
ego praefōcābō
tū praefōcābis
is / ea / id praefōcābit
nōs praefōcābimus
vōs praefōcābitis
eī / eae / ea praefōcābunt
Indicātīvus perfectum
ego praefōcāvī
tū praefōcāvistī
is / ea / id praefōcāvit
nōs praefōcāvimus
vōs praefōcāvistis
eī / eae / ea praefōcāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego praefōcāveram
tū praefōcāverās
is / ea / id praefōcāverat
nōs praefōcāverāmus
vōs praefōcāverātis
eī / eae / ea praefōcāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego praefōcāverō
tū praefōcāveris
is / ea / id praefōcāverit
nōs praefōcāverimus
vōs praefōcāveritis
eī / eae / ea praefōcāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego praefōcem
tū praefōcēs
is / ea / id praefōcet
nōs praefōcēmus
vōs praefōcētis
eī / eae / ea praefōcent
Coniūnctīvus imperfectum
ego praefōcārem
tū praefōcārēs
is / ea / id praefōcāret
nōs praefōcārēmus
vōs praefōcārētis
eī / eae / ea praefōcārent
Coniūnctīvus perfectum
ego praefōcāverim
tū praefōcāverīs
is / ea / id praefōcāverit
nōs praefōcāverīmus
vōs praefōcāverītis
eī / eae / ea praefōcāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego praefōcāvissem
tū praefōcāvissēs
is / ea / id praefōcāvisset
nōs praefōcāvissēmus
vōs praefōcāvissētis
eī / eae / ea praefōcāvissent
Imperātīvus praesēns
tū praefōcā
vōs praefōcāte
Imperātīvus futūrum
tū praefōcātō
is / ea / id praefōcātō
vōs praefōcātōte
eī / eae / ea praefōcantō
Īnfīnītīvus praesēns
— praefōcāre
Īnfīnītīvus perfectum
— praefōcāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— praefōcātūrum esse
Participium praesēns
— praefōcāns
Participium futūrum
— praefōcātūrus
Gerundium (genitīvus)
— praefōcandī
Gerundium (datīvus)
— praefōcandō
Gerundium (accūsātīvus)
— praefōcandum
Gerundium (ablātīvus)
— praefōcandō
Supīnum (accūsātīvus)
— praefōcātum
Supīnum (ablātīvus)
— praefōcātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego praefōcor
tū praefōcāris
is / ea / id praefōcātur
nōs praefōcāmur
vōs praefōcāminī
eī / eae / ea praefōcantur
Indicātīvus imperfectum
ego praefōcābar
tū praefōcābāris
is / ea / id praefōcābātur
nōs praefōcābāmur
vōs praefōcābāminī
eī / eae / ea praefōcābantur
Indicātīvus futūrum
ego praefōcābor
tū praefōcāberis
is / ea / id praefōcābitur
nōs praefōcābimur
vōs praefōcābiminī
eī / eae / ea praefōcābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego praefōcer
tū praefōcēris
is / ea / id praefōcētur
nōs praefōcēmur
vōs praefōcēminī
eī / eae / ea praefōcentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego praefōcārer
tū praefōcārēris
is / ea / id praefōcārētur
nōs praefōcārēmur
vōs praefōcārēminī
eī / eae / ea praefōcārentur
Imperātīvus praesēns
tū praefōcāre
vōs praefōcāminī
Imperātīvus futūrum
tū praefōcātor
is / ea / id praefōcātor
eī / eae / ea praefōcantor
Īnfīnītīvus praesēns
— praefōcārī
Īnfīnītīvus perfectum
— praefōcātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— praefōcātum īrī
Participium perfectum
— praefōcātus
Participium futūrum
— praefōcandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary