HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← praefoco — definición

Conjugation of praefoco

Regular CEFR B2
/[prae̯ˈfoː.koː]/

to choke, suffocate Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego praefōcō
praefōcās
is / ea / id praefōcat
nōs praefōcāmus
vōs praefōcātis
eī / eae / ea praefōcant
Indicātīvus imperfectum
ego praefōcābam
praefōcābās
is / ea / id praefōcābat
nōs praefōcābāmus
vōs praefōcābātis
eī / eae / ea praefōcābant
Indicātīvus futūrum
ego praefōcābō
praefōcābis
is / ea / id praefōcābit
nōs praefōcābimus
vōs praefōcābitis
eī / eae / ea praefōcābunt
Indicātīvus perfectum
ego praefōcāvī
praefōcāvistī
is / ea / id praefōcāvit
nōs praefōcāvimus
vōs praefōcāvistis
eī / eae / ea praefōcāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego praefōcāveram
praefōcāverās
is / ea / id praefōcāverat
nōs praefōcāverāmus
vōs praefōcāverātis
eī / eae / ea praefōcāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego praefōcāverō
praefōcāveris
is / ea / id praefōcāverit
nōs praefōcāverimus
vōs praefōcāveritis
eī / eae / ea praefōcāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego praefōcem
praefōcēs
is / ea / id praefōcet
nōs praefōcēmus
vōs praefōcētis
eī / eae / ea praefōcent
Coniūnctīvus imperfectum
ego praefōcārem
praefōcārēs
is / ea / id praefōcāret
nōs praefōcārēmus
vōs praefōcārētis
eī / eae / ea praefōcārent
Coniūnctīvus perfectum
ego praefōcāverim
praefōcāverīs
is / ea / id praefōcāverit
nōs praefōcāverīmus
vōs praefōcāverītis
eī / eae / ea praefōcāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego praefōcāvissem
praefōcāvissēs
is / ea / id praefōcāvisset
nōs praefōcāvissēmus
vōs praefōcāvissētis
eī / eae / ea praefōcāvissent
Imperātīvus praesēns
praefōcā
vōs praefōcāte
Imperātīvus futūrum
praefōcātō
is / ea / id praefōcātō
vōs praefōcātōte
eī / eae / ea praefōcantō
Īnfīnītīvus praesēns
praefōcāre
Īnfīnītīvus perfectum
praefōcāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
praefōcātūrum esse
Participium praesēns
praefōcāns
Participium futūrum
praefōcātūrus
Gerundium (genitīvus)
praefōcandī
Gerundium (datīvus)
praefōcandō
Gerundium (accūsātīvus)
praefōcandum
Gerundium (ablātīvus)
praefōcandō
Supīnum (accūsātīvus)
praefōcātum
Supīnum (ablātīvus)
praefōcātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego praefōcor
praefōcāris
is / ea / id praefōcātur
nōs praefōcāmur
vōs praefōcāminī
eī / eae / ea praefōcantur
Indicātīvus imperfectum
ego praefōcābar
praefōcābāris
is / ea / id praefōcābātur
nōs praefōcābāmur
vōs praefōcābāminī
eī / eae / ea praefōcābantur
Indicātīvus futūrum
ego praefōcābor
praefōcāberis
is / ea / id praefōcābitur
nōs praefōcābimur
vōs praefōcābiminī
eī / eae / ea praefōcābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego praefōcer
praefōcēris
is / ea / id praefōcētur
nōs praefōcēmur
vōs praefōcēminī
eī / eae / ea praefōcentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego praefōcārer
praefōcārēris
is / ea / id praefōcārētur
nōs praefōcārēmur
vōs praefōcārēminī
eī / eae / ea praefōcārentur
Imperātīvus praesēns
praefōcāre
vōs praefōcāminī
Imperātīvus futūrum
praefōcātor
is / ea / id praefōcātor
eī / eae / ea praefōcantor
Īnfīnītīvus praesēns
praefōcārī
Īnfīnītīvus perfectum
praefōcātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
praefōcātum īrī
Participium perfectum
praefōcātus
Participium futūrum
praefōcandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary