Conjugation of perrogo
[ˈpɛr.rɔ.ɡoː]to ask in succession, one after another, or in turn Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | perrogō |
| tū | perrogās |
| is / ea / id | perrogat |
| nōs | perrogāmus |
| vōs | perrogātis |
| eī / eae / ea | perrogant |
Indicātīvus imperfectum
| ego | perrogābam |
| tū | perrogābās |
| is / ea / id | perrogābat |
| nōs | perrogābāmus |
| vōs | perrogābātis |
| eī / eae / ea | perrogābant |
Indicātīvus futūrum
| ego | perrogābō |
| tū | perrogābis |
| is / ea / id | perrogābit |
| nōs | perrogābimus |
| vōs | perrogābitis |
| eī / eae / ea | perrogābunt |
Indicātīvus perfectum
| ego | perrogāvī |
| tū | perrogāvistī |
| is / ea / id | perrogāvit |
| nōs | perrogāvimus |
| vōs | perrogāvistis |
| eī / eae / ea | perrogāvērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | perrogāveram |
| tū | perrogāverās |
| is / ea / id | perrogāverat |
| nōs | perrogāverāmus |
| vōs | perrogāverātis |
| eī / eae / ea | perrogāverant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | perrogāverō |
| tū | perrogāveris |
| is / ea / id | perrogāverit |
| nōs | perrogāverimus |
| vōs | perrogāveritis |
| eī / eae / ea | perrogāverint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | perrogem |
| tū | perrogēs |
| is / ea / id | perroget |
| nōs | perrogēmus |
| vōs | perrogētis |
| eī / eae / ea | perrogent |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | perrogārem |
| tū | perrogārēs |
| is / ea / id | perrogāret |
| nōs | perrogārēmus |
| vōs | perrogārētis |
| eī / eae / ea | perrogārent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | perrogāverim |
| tū | perrogāverīs |
| is / ea / id | perrogāverit |
| nōs | perrogāverīmus |
| vōs | perrogāverītis |
| eī / eae / ea | perrogāverint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | perrogāvissem |
| tū | perrogāvissēs |
| is / ea / id | perrogāvisset |
| nōs | perrogāvissēmus |
| vōs | perrogāvissētis |
| eī / eae / ea | perrogāvissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | perrogā |
| vōs | perrogāte |
Imperātīvus futūrum
| tū | perrogātō |
| is / ea / id | perrogātō |
| vōs | perrogātōte |
| eī / eae / ea | perrogantō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | perrogāre |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | perrogāvisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | perrogātūrum esse |
Participium praesēns
| — | perrogāns |
Participium futūrum
| — | perrogātūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | perrogandī |
Gerundium (datīvus)
| — | perrogandō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | perrogandum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | perrogandō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | perrogātum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | perrogātū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | perrogor |
| tū | perrogāris |
| is / ea / id | perrogātur |
| nōs | perrogāmur |
| vōs | perrogāminī |
| eī / eae / ea | perrogantur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | perrogābar |
| tū | perrogābāris |
| is / ea / id | perrogābātur |
| nōs | perrogābāmur |
| vōs | perrogābāminī |
| eī / eae / ea | perrogābantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | perrogābor |
| tū | perrogāberis |
| is / ea / id | perrogābitur |
| nōs | perrogābimur |
| vōs | perrogābiminī |
| eī / eae / ea | perrogābuntur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | perroger |
| tū | perrogēris |
| is / ea / id | perrogētur |
| nōs | perrogēmur |
| vōs | perrogēminī |
| eī / eae / ea | perrogentur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | perrogārer |
| tū | perrogārēris |
| is / ea / id | perrogārētur |
| nōs | perrogārēmur |
| vōs | perrogārēminī |
| eī / eae / ea | perrogārentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | perrogāre |
| vōs | perrogāminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | perrogātor |
| is / ea / id | perrogātor |
| eī / eae / ea | perrogantor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | perrogārī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | perrogātum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | perrogātum īrī |
Participium perfectum
| — | perrogātus |
Participium futūrum
| — | perrogandus |