Conjugation of perlego
[ˈpɛr.ɫɛ.ɡoː]to read through or over, read to the end; read aloud Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | perlegō |
| tū | perlegis |
| is / ea / id | perlegit |
| nōs | perlegimus |
| vōs | perlegitis |
| eī / eae / ea | perlegunt |
Indicātīvus imperfectum
| ego | perlegēbam |
| tū | perlegēbās |
| is / ea / id | perlegēbat |
| nōs | perlegēbāmus |
| vōs | perlegēbātis |
| eī / eae / ea | perlegēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | perlegam |
| tū | perlegēs |
| is / ea / id | perleget |
| nōs | perlegēmus |
| vōs | perlegētis |
| eī / eae / ea | perlegent |
Indicātīvus perfectum
| ego | perlēgī |
| tū | perlēgistī |
| is / ea / id | perlēgit |
| nōs | perlēgimus |
| vōs | perlēgistis |
| eī / eae / ea | perlēgērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | perlēgeram |
| tū | perlēgerās |
| is / ea / id | perlēgerat |
| nōs | perlēgerāmus |
| vōs | perlēgerātis |
| eī / eae / ea | perlēgerant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | perlēgerō |
| tū | perlēgeris |
| is / ea / id | perlēgerit |
| nōs | perlēgerimus |
| vōs | perlēgeritis |
| eī / eae / ea | perlēgerint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | perlegam |
| tū | perlegās |
| is / ea / id | perlegat |
| nōs | perlegāmus |
| vōs | perlegātis |
| eī / eae / ea | perlegant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | perlegerem |
| tū | perlegerēs |
| is / ea / id | perlegeret |
| nōs | perlegerēmus |
| vōs | perlegerētis |
| eī / eae / ea | perlegerent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | perlēgerim |
| tū | perlēgerīs |
| is / ea / id | perlēgerit |
| nōs | perlēgerīmus |
| vōs | perlēgerītis |
| eī / eae / ea | perlēgerint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | perlēgissem |
| tū | perlēgissēs |
| is / ea / id | perlēgisset |
| nōs | perlēgissēmus |
| vōs | perlēgissētis |
| eī / eae / ea | perlēgissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | perlege |
| vōs | perlegite |
Imperātīvus futūrum
| tū | perlegitō |
| is / ea / id | perlegitō |
| vōs | perlegitōte |
| eī / eae / ea | perleguntō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | perlegere |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | perlēgisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | perlēctūrum esse |
Participium praesēns
| — | perlegēns |
Participium futūrum
| — | perlēctūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | perlegendī |
Gerundium (datīvus)
| — | perlegendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | perlegendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | perlegendō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | perlēctum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | perlēctū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | perlegor |
| tū | perlegeris |
| is / ea / id | perlegitur |
| nōs | perlegimur |
| vōs | perlegiminī |
| eī / eae / ea | perleguntur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | perlegēbar |
| tū | perlegēbāris |
| is / ea / id | perlegēbātur |
| nōs | perlegēbāmur |
| vōs | perlegēbāminī |
| eī / eae / ea | perlegēbantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | perlegar |
| tū | perlegēris |
| is / ea / id | perlegētur |
| nōs | perlegēmur |
| vōs | perlegēminī |
| eī / eae / ea | perlegentur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | perlegar |
| tū | perlegāris |
| is / ea / id | perlegātur |
| nōs | perlegāmur |
| vōs | perlegāminī |
| eī / eae / ea | perlegantur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | perlegerer |
| tū | perlegerēris |
| is / ea / id | perlegerētur |
| nōs | perlegerēmur |
| vōs | perlegerēminī |
| eī / eae / ea | perlegerentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | perlegere |
| vōs | perlegiminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | perlegitor |
| is / ea / id | perlegitor |
| eī / eae / ea | perleguntor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | perlegī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | perlēctum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | perlēctum īrī |
Participium perfectum
| — | perlēctus |
Participium futūrum
| — | perlegendus |