HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← locito — definition

Conjugation of locito

Regular CEFR B1
[ˈɫɔ.kɪ.toː]

to let or hire out Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego locitō
tū locitās
is / ea / id locitat
nōs locitāmus
vōs locitātis
eī / eae / ea locitant
Indicātīvus imperfectum
ego locitābam
tū locitābās
is / ea / id locitābat
nōs locitābāmus
vōs locitābātis
eī / eae / ea locitābant
Indicātīvus futūrum
ego locitābō
tū locitābis
is / ea / id locitābit
nōs locitābimus
vōs locitābitis
eī / eae / ea locitābunt
Indicātīvus perfectum
ego locitāvī
tū locitāvistī
is / ea / id locitāvit
nōs locitāvimus
vōs locitāvistis
eī / eae / ea locitāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego locitāveram
tū locitāverās
is / ea / id locitāverat
nōs locitāverāmus
vōs locitāverātis
eī / eae / ea locitāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego locitāverō
tū locitāveris
is / ea / id locitāverit
nōs locitāverimus
vōs locitāveritis
eī / eae / ea locitāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego locitem
tū locitēs
is / ea / id locitet
nōs locitēmus
vōs locitētis
eī / eae / ea locitent
Coniūnctīvus imperfectum
ego locitārem
tū locitārēs
is / ea / id locitāret
nōs locitārēmus
vōs locitārētis
eī / eae / ea locitārent
Coniūnctīvus perfectum
ego locitāverim
tū locitāverīs
is / ea / id locitāverit
nōs locitāverīmus
vōs locitāverītis
eī / eae / ea locitāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego locitāvissem
tū locitāvissēs
is / ea / id locitāvisset
nōs locitāvissēmus
vōs locitāvissētis
eī / eae / ea locitāvissent
Imperātīvus praesēns
tū locitā
vōs locitāte
Imperātīvus futūrum
tū locitātō
is / ea / id locitātō
vōs locitātōte
eī / eae / ea locitantō
Īnfīnītīvus praesēns
— locitāre
Īnfīnītīvus perfectum
— locitāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— locitātūrum esse
Participium praesēns
— locitāns
Participium futūrum
— locitātūrus
Gerundium (genitīvus)
— locitandī
Gerundium (datīvus)
— locitandō
Gerundium (accūsātīvus)
— locitandum
Gerundium (ablātīvus)
— locitandō
Supīnum (accūsātīvus)
— locitātum
Supīnum (ablātīvus)
— locitātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego locitor
tū locitāris
is / ea / id locitātur
nōs locitāmur
vōs locitāminī
eī / eae / ea locitantur
Indicātīvus imperfectum
ego locitābar
tū locitābāris
is / ea / id locitābātur
nōs locitābāmur
vōs locitābāminī
eī / eae / ea locitābantur
Indicātīvus futūrum
ego locitābor
tū locitāberis
is / ea / id locitābitur
nōs locitābimur
vōs locitābiminī
eī / eae / ea locitābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego lociter
tū locitēris
is / ea / id locitētur
nōs locitēmur
vōs locitēminī
eī / eae / ea locitentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego locitārer
tū locitārēris
is / ea / id locitārētur
nōs locitārēmur
vōs locitārēminī
eī / eae / ea locitārentur
Imperātīvus praesēns
tū locitāre
vōs locitāminī
Imperātīvus futūrum
tū locitātor
is / ea / id locitātor
eī / eae / ea locitantor
Īnfīnītīvus praesēns
— locitārī
Īnfīnītīvus perfectum
— locitātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— locitātum īrī
Participium perfectum
— locitātus
Participium futūrum
— locitandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary