HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← locor — definition

Conjugation of locor

Regular CEFR B1
[ˈɫɔ.kɔr]

first-person singular present passive indicative of locō Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego locor
tū loceris
is / ea / id locitur
nōs locimur
vōs lociminī
eī / eae / ea locuntur
Indicātīvus imperfectum
ego locēbar
tū locēbāris
is / ea / id locēbātur
nōs locēbāmur
vōs locēbāminī
eī / eae / ea locēbantur
Indicātīvus futūrum
ego locar
tū locēris
is / ea / id locētur
nōs locēmur
vōs locēminī
eī / eae / ea locentur
Coniūnctīvus praesēns
ego locar
tū locāris
is / ea / id locātur
nōs locāmur
vōs locāminī
eī / eae / ea locantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego locerer
tū locerēris
is / ea / id locerētur
nōs locerēmur
vōs locerēminī
eī / eae / ea locerentur
Imperātīvus praesēns
tū locere
vōs lociminī
Imperātīvus futūrum
tū locitor
is / ea / id locitor
eī / eae / ea locuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— locī
Īnfīnītīvus perfectum
— locūtum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— locūtūrum esse
Participium praesēns
— locēns
Participium futūrum
— locūtūrus
Gerundium (genitīvus)
— locendī
Gerundium (datīvus)
— locendō
Gerundium (accūsātīvus)
— locendum
Gerundium (ablātīvus)
— locendō
Supīnum (accūsātīvus)
— locūtum
Supīnum (ablātīvus)
— locūtū

Vox passīva

Participium futūrum
— locendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary