HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← irrumpo — definition

Conjugation of irrumpo

Regular CEFR B1
[ɪrˈrʊm.poː]

to infringe; violate; interrupt, break or rush in or upon Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego irrumpō
tū irrumpis
is / ea / id irrumpit
nōs irrumpimus
vōs irrumpitis
eī / eae / ea irrumpunt
Indicātīvus imperfectum
ego irrumpēbam
tū irrumpēbās
is / ea / id irrumpēbat
nōs irrumpēbāmus
vōs irrumpēbātis
eī / eae / ea irrumpēbant
Indicātīvus futūrum
ego irrumpam
tū irrumpēs
is / ea / id irrumpet
nōs irrumpēmus
vōs irrumpētis
eī / eae / ea irrumpent
Indicātīvus perfectum
ego irrūpī
tū irrūpistī
is / ea / id irrūpit
nōs irrūpimus
vōs irrūpistis
eī / eae / ea irrūpērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego irrūperam
tū irrūperās
is / ea / id irrūperat
nōs irrūperāmus
vōs irrūperātis
eī / eae / ea irrūperant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego irrūperō
tū irrūperis
is / ea / id irrūperit
nōs irrūperimus
vōs irrūperitis
eī / eae / ea irrūperint
Coniūnctīvus praesēns
ego irrumpam
tū irrumpās
is / ea / id irrumpat
nōs irrumpāmus
vōs irrumpātis
eī / eae / ea irrumpant
Coniūnctīvus imperfectum
ego irrumperem
tū irrumperēs
is / ea / id irrumperet
nōs irrumperēmus
vōs irrumperētis
eī / eae / ea irrumperent
Coniūnctīvus perfectum
ego irrūperim
tū irrūperīs
is / ea / id irrūperit
nōs irrūperīmus
vōs irrūperītis
eī / eae / ea irrūperint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego irrūpissem
tū irrūpissēs
is / ea / id irrūpisset
nōs irrūpissēmus
vōs irrūpissētis
eī / eae / ea irrūpissent
Imperātīvus praesēns
tū irrumpe
vōs irrumpite
Imperātīvus futūrum
tū irrumpitō
is / ea / id irrumpitō
vōs irrumpitōte
eī / eae / ea irrumpuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— irrumpere
Īnfīnītīvus perfectum
— irrūpisse
Īnfīnītīvus futūrum
— irruptūrum esse
Participium praesēns
— irrumpēns
Participium futūrum
— irruptūrus
Gerundium (genitīvus)
— irrumpendī
Gerundium (datīvus)
— irrumpendō
Gerundium (accūsātīvus)
— irrumpendum
Gerundium (ablātīvus)
— irrumpendō
Supīnum (accūsātīvus)
— irruptum
Supīnum (ablātīvus)
— irruptū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego irrumpor
tū irrumperis
is / ea / id irrumpitur
nōs irrumpimur
vōs irrumpiminī
eī / eae / ea irrumpuntur
Indicātīvus imperfectum
ego irrumpēbar
tū irrumpēbāris
is / ea / id irrumpēbātur
nōs irrumpēbāmur
vōs irrumpēbāminī
eī / eae / ea irrumpēbantur
Indicātīvus futūrum
ego irrumpar
tū irrumpēris
is / ea / id irrumpētur
nōs irrumpēmur
vōs irrumpēminī
eī / eae / ea irrumpentur
Coniūnctīvus praesēns
ego irrumpar
tū irrumpāris
is / ea / id irrumpātur
nōs irrumpāmur
vōs irrumpāminī
eī / eae / ea irrumpantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego irrumperer
tū irrumperēris
is / ea / id irrumperētur
nōs irrumperēmur
vōs irrumperēminī
eī / eae / ea irrumperentur
Imperātīvus praesēns
tū irrumpere
vōs irrumpiminī
Imperātīvus futūrum
tū irrumpitor
is / ea / id irrumpitor
eī / eae / ea irrumpuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— irrumpī
Īnfīnītīvus perfectum
— irruptum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— irruptum īrī
Participium perfectum
— irruptus
Participium futūrum
— irrumpendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary