Conjugation of intromitto
/[ɪn.troːˈmɪt.toː]/to send or let in or into; to admit Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | intrōmittō |
| tū | intrōmittis |
| is / ea / id | intrōmittit |
| nōs | intrōmittimus |
| vōs | intrōmittitis |
| eī / eae / ea | intrōmittunt |
Indicātīvus imperfectum
| ego | intrōmittēbam |
| tū | intrōmittēbās |
| is / ea / id | intrōmittēbat |
| nōs | intrōmittēbāmus |
| vōs | intrōmittēbātis |
| eī / eae / ea | intrōmittēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | intrōmittam |
| tū | intrōmittēs |
| is / ea / id | intrōmittet |
| nōs | intrōmittēmus |
| vōs | intrōmittētis |
| eī / eae / ea | intrōmittent |
Indicātīvus perfectum
| ego | intrōmīsī |
| tū | intrōmīsistī |
| is / ea / id | intrōmīsit |
| nōs | intrōmīsimus |
| vōs | intrōmīsistis |
| eī / eae / ea | intrōmīsērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | intrōmīseram |
| tū | intrōmīserās |
| is / ea / id | intrōmīserat |
| nōs | intrōmīserāmus |
| vōs | intrōmīserātis |
| eī / eae / ea | intrōmīserant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | intrōmīserō |
| tū | intrōmīseris |
| is / ea / id | intrōmīserit |
| nōs | intrōmīserimus |
| vōs | intrōmīseritis |
| eī / eae / ea | intrōmīserint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | intrōmittam |
| tū | intrōmittās |
| is / ea / id | intrōmittat |
| nōs | intrōmittāmus |
| vōs | intrōmittātis |
| eī / eae / ea | intrōmittant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | intrōmitterem |
| tū | intrōmitterēs |
| is / ea / id | intrōmitteret |
| nōs | intrōmitterēmus |
| vōs | intrōmitterētis |
| eī / eae / ea | intrōmitterent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | intrōmīserim |
| tū | intrōmīserīs |
| is / ea / id | intrōmīserit |
| nōs | intrōmīserīmus |
| vōs | intrōmīserītis |
| eī / eae / ea | intrōmīserint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | intrōmīsissem |
| tū | intrōmīsissēs |
| is / ea / id | intrōmīsisset |
| nōs | intrōmīsissēmus |
| vōs | intrōmīsissētis |
| eī / eae / ea | intrōmīsissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | intrōmitte |
| vōs | intrōmittite |
Imperātīvus futūrum
| tū | intrōmittitō |
| is / ea / id | intrōmittitō |
| vōs | intrōmittitōte |
| eī / eae / ea | intrōmittuntō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | intrōmittere |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | intrōmīsisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | intrōmissūrum esse |
Participium praesēns
| — | intrōmittēns |
Participium futūrum
| — | intrōmissūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | intrōmittendī |
Gerundium (datīvus)
| — | intrōmittendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | intrōmittendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | intrōmittendō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | intrōmissum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | intrōmissū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | intrōmittor |
| tū | intrōmitteris |
| is / ea / id | intrōmittitur |
| nōs | intrōmittimur |
| vōs | intrōmittiminī |
| eī / eae / ea | intrōmittuntur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | intrōmittēbar |
| tū | intrōmittēbāris |
| is / ea / id | intrōmittēbātur |
| nōs | intrōmittēbāmur |
| vōs | intrōmittēbāminī |
| eī / eae / ea | intrōmittēbantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | intrōmittar |
| tū | intrōmittēris |
| is / ea / id | intrōmittētur |
| nōs | intrōmittēmur |
| vōs | intrōmittēminī |
| eī / eae / ea | intrōmittentur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | intrōmittar |
| tū | intrōmittāris |
| is / ea / id | intrōmittātur |
| nōs | intrōmittāmur |
| vōs | intrōmittāminī |
| eī / eae / ea | intrōmittantur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | intrōmitterer |
| tū | intrōmitterēris |
| is / ea / id | intrōmitterētur |
| nōs | intrōmitterēmur |
| vōs | intrōmitterēminī |
| eī / eae / ea | intrōmitterentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | intrōmittere |
| vōs | intrōmittiminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | intrōmittitor |
| is / ea / id | intrōmittitor |
| eī / eae / ea | intrōmittuntor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | intrōmittī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | intrōmissum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | intrōmissum īrī |
Participium perfectum
| — | intrōmissus |
Participium futūrum
| — | intrōmittendus |