HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← intromitto — definition

Conjugation of intromitto

Regular CEFR B2
[ɪn.troːˈmɪt.toː]

to send or let in or into; to admit Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego intrōmittō
tū intrōmittis
is / ea / id intrōmittit
nōs intrōmittimus
vōs intrōmittitis
eī / eae / ea intrōmittunt
Indicātīvus imperfectum
ego intrōmittēbam
tū intrōmittēbās
is / ea / id intrōmittēbat
nōs intrōmittēbāmus
vōs intrōmittēbātis
eī / eae / ea intrōmittēbant
Indicātīvus futūrum
ego intrōmittam
tū intrōmittēs
is / ea / id intrōmittet
nōs intrōmittēmus
vōs intrōmittētis
eī / eae / ea intrōmittent
Indicātīvus perfectum
ego intrōmīsī
tū intrōmīsistī
is / ea / id intrōmīsit
nōs intrōmīsimus
vōs intrōmīsistis
eī / eae / ea intrōmīsērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego intrōmīseram
tū intrōmīserās
is / ea / id intrōmīserat
nōs intrōmīserāmus
vōs intrōmīserātis
eī / eae / ea intrōmīserant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego intrōmīserō
tū intrōmīseris
is / ea / id intrōmīserit
nōs intrōmīserimus
vōs intrōmīseritis
eī / eae / ea intrōmīserint
Coniūnctīvus praesēns
ego intrōmittam
tū intrōmittās
is / ea / id intrōmittat
nōs intrōmittāmus
vōs intrōmittātis
eī / eae / ea intrōmittant
Coniūnctīvus imperfectum
ego intrōmitterem
tū intrōmitterēs
is / ea / id intrōmitteret
nōs intrōmitterēmus
vōs intrōmitterētis
eī / eae / ea intrōmitterent
Coniūnctīvus perfectum
ego intrōmīserim
tū intrōmīserīs
is / ea / id intrōmīserit
nōs intrōmīserīmus
vōs intrōmīserītis
eī / eae / ea intrōmīserint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego intrōmīsissem
tū intrōmīsissēs
is / ea / id intrōmīsisset
nōs intrōmīsissēmus
vōs intrōmīsissētis
eī / eae / ea intrōmīsissent
Imperātīvus praesēns
tū intrōmitte
vōs intrōmittite
Imperātīvus futūrum
tū intrōmittitō
is / ea / id intrōmittitō
vōs intrōmittitōte
eī / eae / ea intrōmittuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— intrōmittere
Īnfīnītīvus perfectum
— intrōmīsisse
Īnfīnītīvus futūrum
— intrōmissūrum esse
Participium praesēns
— intrōmittēns
Participium futūrum
— intrōmissūrus
Gerundium (genitīvus)
— intrōmittendī
Gerundium (datīvus)
— intrōmittendō
Gerundium (accūsātīvus)
— intrōmittendum
Gerundium (ablātīvus)
— intrōmittendō
Supīnum (accūsātīvus)
— intrōmissum
Supīnum (ablātīvus)
— intrōmissū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego intrōmittor
tū intrōmitteris
is / ea / id intrōmittitur
nōs intrōmittimur
vōs intrōmittiminī
eī / eae / ea intrōmittuntur
Indicātīvus imperfectum
ego intrōmittēbar
tū intrōmittēbāris
is / ea / id intrōmittēbātur
nōs intrōmittēbāmur
vōs intrōmittēbāminī
eī / eae / ea intrōmittēbantur
Indicātīvus futūrum
ego intrōmittar
tū intrōmittēris
is / ea / id intrōmittētur
nōs intrōmittēmur
vōs intrōmittēminī
eī / eae / ea intrōmittentur
Coniūnctīvus praesēns
ego intrōmittar
tū intrōmittāris
is / ea / id intrōmittātur
nōs intrōmittāmur
vōs intrōmittāminī
eī / eae / ea intrōmittantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego intrōmitterer
tū intrōmitterēris
is / ea / id intrōmitterētur
nōs intrōmitterēmur
vōs intrōmitterēminī
eī / eae / ea intrōmitterentur
Imperātīvus praesēns
tū intrōmittere
vōs intrōmittiminī
Imperātīvus futūrum
tū intrōmittitor
is / ea / id intrōmittitor
eī / eae / ea intrōmittuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— intrōmittī
Īnfīnītīvus perfectum
— intrōmissum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— intrōmissum īrī
Participium perfectum
— intrōmissus
Participium futūrum
— intrōmittendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary