HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← inumbro — definition

Conjugation of inumbro

Regular CEFR B1
[ɪˈnʊm.broː]

to cast a shadow upon, shade, darken Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego inumbrō
tū inumbrās
is / ea / id inumbrat
nōs inumbrāmus
vōs inumbrātis
eī / eae / ea inumbrant
Indicātīvus imperfectum
ego inumbrābam
tū inumbrābās
is / ea / id inumbrābat
nōs inumbrābāmus
vōs inumbrābātis
eī / eae / ea inumbrābant
Indicātīvus futūrum
ego inumbrābō
tū inumbrābis
is / ea / id inumbrābit
nōs inumbrābimus
vōs inumbrābitis
eī / eae / ea inumbrābunt
Indicātīvus perfectum
ego inumbrāvī
tū inumbrāvistī
is / ea / id inumbrāvit
nōs inumbrāvimus
vōs inumbrāvistis
eī / eae / ea inumbrāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego inumbrāveram
tū inumbrāverās
is / ea / id inumbrāverat
nōs inumbrāverāmus
vōs inumbrāverātis
eī / eae / ea inumbrāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego inumbrāverō
tū inumbrāveris
is / ea / id inumbrāverit
nōs inumbrāverimus
vōs inumbrāveritis
eī / eae / ea inumbrāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego inumbrem
tū inumbrēs
is / ea / id inumbret
nōs inumbrēmus
vōs inumbrētis
eī / eae / ea inumbrent
Coniūnctīvus imperfectum
ego inumbrārem
tū inumbrārēs
is / ea / id inumbrāret
nōs inumbrārēmus
vōs inumbrārētis
eī / eae / ea inumbrārent
Coniūnctīvus perfectum
ego inumbrāverim
tū inumbrāverīs
is / ea / id inumbrāverit
nōs inumbrāverīmus
vōs inumbrāverītis
eī / eae / ea inumbrāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego inumbrāvissem
tū inumbrāvissēs
is / ea / id inumbrāvisset
nōs inumbrāvissēmus
vōs inumbrāvissētis
eī / eae / ea inumbrāvissent
Imperātīvus praesēns
tū inumbrā
vōs inumbrāte
Imperātīvus futūrum
tū inumbrātō
is / ea / id inumbrātō
vōs inumbrātōte
eī / eae / ea inumbrantō
Īnfīnītīvus praesēns
— inumbrāre
Īnfīnītīvus perfectum
— inumbrāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— inumbrātūrum esse
Participium praesēns
— inumbrāns
Participium futūrum
— inumbrātūrus
Gerundium (genitīvus)
— inumbrandī
Gerundium (datīvus)
— inumbrandō
Gerundium (accūsātīvus)
— inumbrandum
Gerundium (ablātīvus)
— inumbrandō
Supīnum (accūsātīvus)
— inumbrātum
Supīnum (ablātīvus)
— inumbrātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego inumbror
tū inumbrāris
is / ea / id inumbrātur
nōs inumbrāmur
vōs inumbrāminī
eī / eae / ea inumbrantur
Indicātīvus imperfectum
ego inumbrābar
tū inumbrābāris
is / ea / id inumbrābātur
nōs inumbrābāmur
vōs inumbrābāminī
eī / eae / ea inumbrābantur
Indicātīvus futūrum
ego inumbrābor
tū inumbrāberis
is / ea / id inumbrābitur
nōs inumbrābimur
vōs inumbrābiminī
eī / eae / ea inumbrābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego inumbrer
tū inumbrēris
is / ea / id inumbrētur
nōs inumbrēmur
vōs inumbrēminī
eī / eae / ea inumbrentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego inumbrārer
tū inumbrārēris
is / ea / id inumbrārētur
nōs inumbrārēmur
vōs inumbrārēminī
eī / eae / ea inumbrārentur
Imperātīvus praesēns
tū inumbrāre
vōs inumbrāminī
Imperātīvus futūrum
tū inumbrātor
is / ea / id inumbrātor
eī / eae / ea inumbrantor
Īnfīnītīvus praesēns
— inumbrārī
Īnfīnītīvus perfectum
— inumbrātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— inumbrātum īrī
Participium perfectum
— inumbrātus
Participium futūrum
— inumbrandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary