Conjugation of interquiesco
/[ɪn.tɛr.kʷiˈeːs.koː]/to rest briefly, pause between tasks Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | interquiēscō |
| tū | interquiēscis |
| is / ea / id | interquiēscit |
| nōs | interquiēscimus |
| vōs | interquiēscitis |
| eī / eae / ea | interquiēscunt |
Indicātīvus imperfectum
| ego | interquiēscēbam |
| tū | interquiēscēbās |
| is / ea / id | interquiēscēbat |
| nōs | interquiēscēbāmus |
| vōs | interquiēscēbātis |
| eī / eae / ea | interquiēscēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | interquiēscam |
| tū | interquiēscēs |
| is / ea / id | interquiēscet |
| nōs | interquiēscēmus |
| vōs | interquiēscētis |
| eī / eae / ea | interquiēscent |
Indicātīvus perfectum
| ego | interquiēvī |
| tū | interquiēvistī |
| is / ea / id | interquiēvit |
| nōs | interquiēvimus |
| vōs | interquiēvistis |
| eī / eae / ea | interquiēvērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | interquiēveram |
| tū | interquiēverās |
| is / ea / id | interquiēverat |
| nōs | interquiēverāmus |
| vōs | interquiēverātis |
| eī / eae / ea | interquiēverant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | interquiēverō |
| tū | interquiēveris |
| is / ea / id | interquiēverit |
| nōs | interquiēverimus |
| vōs | interquiēveritis |
| eī / eae / ea | interquiēverint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | interquiēscam |
| tū | interquiēscās |
| is / ea / id | interquiēscat |
| nōs | interquiēscāmus |
| vōs | interquiēscātis |
| eī / eae / ea | interquiēscant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | interquiēscerem |
| tū | interquiēscerēs |
| is / ea / id | interquiēsceret |
| nōs | interquiēscerēmus |
| vōs | interquiēscerētis |
| eī / eae / ea | interquiēscerent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | interquiēverim |
| tū | interquiēverīs |
| is / ea / id | interquiēverit |
| nōs | interquiēverīmus |
| vōs | interquiēverītis |
| eī / eae / ea | interquiēverint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | interquiēvissem |
| tū | interquiēvissēs |
| is / ea / id | interquiēvisset |
| nōs | interquiēvissēmus |
| vōs | interquiēvissētis |
| eī / eae / ea | interquiēvissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | interquiēsce |
| vōs | interquiēscite |
Imperātīvus futūrum
| tū | interquiēscitō |
| is / ea / id | interquiēscitō |
| vōs | interquiēscitōte |
| eī / eae / ea | interquiēscuntō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | interquiēscere |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | interquiēvisse |
Participium praesēns
| — | interquiēscēns |
Gerundium (genitīvus)
| — | interquiēscendī |
Gerundium (datīvus)
| — | interquiēscendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | interquiēscendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | interquiēscendō |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | interquiēscor |
| tū | interquiēsceris |
| is / ea / id | interquiēscitur |
| nōs | interquiēscimur |
| vōs | interquiēsciminī |
| eī / eae / ea | interquiēscuntur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | interquiēscēbar |
| tū | interquiēscēbāris |
| is / ea / id | interquiēscēbātur |
| nōs | interquiēscēbāmur |
| vōs | interquiēscēbāminī |
| eī / eae / ea | interquiēscēbantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | interquiēscar |
| tū | interquiēscēris |
| is / ea / id | interquiēscētur |
| nōs | interquiēscēmur |
| vōs | interquiēscēminī |
| eī / eae / ea | interquiēscentur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | interquiēscar |
| tū | interquiēscāris |
| is / ea / id | interquiēscātur |
| nōs | interquiēscāmur |
| vōs | interquiēscāminī |
| eī / eae / ea | interquiēscantur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | interquiēscerer |
| tū | interquiēscerēris |
| is / ea / id | interquiēscerētur |
| nōs | interquiēscerēmur |
| vōs | interquiēscerēminī |
| eī / eae / ea | interquiēscerentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | interquiēscere |
| vōs | interquiēsciminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | interquiēscitor |
| is / ea / id | interquiēscitor |
| eī / eae / ea | interquiēscuntor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | interquiēscī |
Participium futūrum
| — | interquiēscendus |