HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← interquiesco — definition

Conjugation of interquiesco

Regular CEFR C1
[ɪn.tɛr.kʷiˈeːs.koː]

to rest briefly, pause between tasks Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego interquiēscō
tū interquiēscis
is / ea / id interquiēscit
nōs interquiēscimus
vōs interquiēscitis
eī / eae / ea interquiēscunt
Indicātīvus imperfectum
ego interquiēscēbam
tū interquiēscēbās
is / ea / id interquiēscēbat
nōs interquiēscēbāmus
vōs interquiēscēbātis
eī / eae / ea interquiēscēbant
Indicātīvus futūrum
ego interquiēscam
tū interquiēscēs
is / ea / id interquiēscet
nōs interquiēscēmus
vōs interquiēscētis
eī / eae / ea interquiēscent
Indicātīvus perfectum
ego interquiēvī
tū interquiēvistī
is / ea / id interquiēvit
nōs interquiēvimus
vōs interquiēvistis
eī / eae / ea interquiēvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego interquiēveram
tū interquiēverās
is / ea / id interquiēverat
nōs interquiēverāmus
vōs interquiēverātis
eī / eae / ea interquiēverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego interquiēverō
tū interquiēveris
is / ea / id interquiēverit
nōs interquiēverimus
vōs interquiēveritis
eī / eae / ea interquiēverint
Coniūnctīvus praesēns
ego interquiēscam
tū interquiēscās
is / ea / id interquiēscat
nōs interquiēscāmus
vōs interquiēscātis
eī / eae / ea interquiēscant
Coniūnctīvus imperfectum
ego interquiēscerem
tū interquiēscerēs
is / ea / id interquiēsceret
nōs interquiēscerēmus
vōs interquiēscerētis
eī / eae / ea interquiēscerent
Coniūnctīvus perfectum
ego interquiēverim
tū interquiēverīs
is / ea / id interquiēverit
nōs interquiēverīmus
vōs interquiēverītis
eī / eae / ea interquiēverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego interquiēvissem
tū interquiēvissēs
is / ea / id interquiēvisset
nōs interquiēvissēmus
vōs interquiēvissētis
eī / eae / ea interquiēvissent
Imperātīvus praesēns
tū interquiēsce
vōs interquiēscite
Imperātīvus futūrum
tū interquiēscitō
is / ea / id interquiēscitō
vōs interquiēscitōte
eī / eae / ea interquiēscuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— interquiēscere
Īnfīnītīvus perfectum
— interquiēvisse
Participium praesēns
— interquiēscēns
Gerundium (genitīvus)
— interquiēscendī
Gerundium (datīvus)
— interquiēscendō
Gerundium (accūsātīvus)
— interquiēscendum
Gerundium (ablātīvus)
— interquiēscendō

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego interquiēscor
tū interquiēsceris
is / ea / id interquiēscitur
nōs interquiēscimur
vōs interquiēsciminī
eī / eae / ea interquiēscuntur
Indicātīvus imperfectum
ego interquiēscēbar
tū interquiēscēbāris
is / ea / id interquiēscēbātur
nōs interquiēscēbāmur
vōs interquiēscēbāminī
eī / eae / ea interquiēscēbantur
Indicātīvus futūrum
ego interquiēscar
tū interquiēscēris
is / ea / id interquiēscētur
nōs interquiēscēmur
vōs interquiēscēminī
eī / eae / ea interquiēscentur
Coniūnctīvus praesēns
ego interquiēscar
tū interquiēscāris
is / ea / id interquiēscātur
nōs interquiēscāmur
vōs interquiēscāminī
eī / eae / ea interquiēscantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego interquiēscerer
tū interquiēscerēris
is / ea / id interquiēscerētur
nōs interquiēscerēmur
vōs interquiēscerēminī
eī / eae / ea interquiēscerentur
Imperātīvus praesēns
tū interquiēscere
vōs interquiēsciminī
Imperātīvus futūrum
tū interquiēscitor
is / ea / id interquiēscitor
eī / eae / ea interquiēscuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— interquiēscī
Participium futūrum
— interquiēscendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary