HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← interro — definition

Conjugation of interro

Regular CEFR B1
ɪnˈtɛrro

bury, inter Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego interrō
tū interrās
is / ea / id interrat
nōs interrāmus
vōs interrātis
eī / eae / ea interrant
Indicātīvus imperfectum
ego interrābam
tū interrābās
is / ea / id interrābat
nōs interrābāmus
vōs interrābātis
eī / eae / ea interrābant
Indicātīvus futūrum
ego interrābō
tū interrābis
is / ea / id interrābit
nōs interrābimus
vōs interrābitis
eī / eae / ea interrābunt
Indicātīvus perfectum
ego interrāvī
tū interrāvistī
is / ea / id interrāvit
nōs interrāvimus
vōs interrāvistis
eī / eae / ea interrāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego interrāveram
tū interrāverās
is / ea / id interrāverat
nōs interrāverāmus
vōs interrāverātis
eī / eae / ea interrāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego interrāverō
tū interrāveris
is / ea / id interrāverit
nōs interrāverimus
vōs interrāveritis
eī / eae / ea interrāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego interrem
tū interrēs
is / ea / id interret
nōs interrēmus
vōs interrētis
eī / eae / ea interrent
Coniūnctīvus imperfectum
ego interrārem
tū interrārēs
is / ea / id interrāret
nōs interrārēmus
vōs interrārētis
eī / eae / ea interrārent
Coniūnctīvus perfectum
ego interrāverim
tū interrāverīs
is / ea / id interrāverit
nōs interrāverīmus
vōs interrāverītis
eī / eae / ea interrāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego interrāvissem
tū interrāvissēs
is / ea / id interrāvisset
nōs interrāvissēmus
vōs interrāvissētis
eī / eae / ea interrāvissent
Imperātīvus praesēns
tū interrā
vōs interrāte
Imperātīvus futūrum
tū interrātō
is / ea / id interrātō
vōs interrātōte
eī / eae / ea interrantō
Īnfīnītīvus praesēns
— interrāre
Īnfīnītīvus perfectum
— interrāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— interrātūrum esse
Participium praesēns
— interrāns
Participium futūrum
— interrātūrus
Gerundium (genitīvus)
— interrandī
Gerundium (datīvus)
— interrandō
Gerundium (accūsātīvus)
— interrandum
Gerundium (ablātīvus)
— interrandō
Supīnum (accūsātīvus)
— interrātum
Supīnum (ablātīvus)
— interrātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego interror
tū interrāris
is / ea / id interrātur
nōs interrāmur
vōs interrāminī
eī / eae / ea interrantur
Indicātīvus imperfectum
ego interrābar
tū interrābāris
is / ea / id interrābātur
nōs interrābāmur
vōs interrābāminī
eī / eae / ea interrābantur
Indicātīvus futūrum
ego interrābor
tū interrāberis
is / ea / id interrābitur
nōs interrābimur
vōs interrābiminī
eī / eae / ea interrābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego interrer
tū interrēris
is / ea / id interrētur
nōs interrēmur
vōs interrēminī
eī / eae / ea interrentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego interrārer
tū interrārēris
is / ea / id interrārētur
nōs interrārēmur
vōs interrārēminī
eī / eae / ea interrārentur
Imperātīvus praesēns
tū interrāre
vōs interrāminī
Imperātīvus futūrum
tū interrātor
is / ea / id interrātor
eī / eae / ea interrantor
Īnfīnītīvus praesēns
— interrārī
Īnfīnītīvus perfectum
— interrātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— interrātum īrī
Participium perfectum
— interrātus
Participium futūrum
— interrandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary