Conjugation of intermorior
/[ɪn.tɛrˈmɔ.ri.ɔr]/to die in secret, or unobserved Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | intermorior |
| tū | intermoreris |
| is / ea / id | intermoritur |
| nōs | intermorimur |
| vōs | intermoriminī |
| eī / eae / ea | intermoriuntur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | intermoriēbar |
| tū | intermoriēbāris |
| is / ea / id | intermoriēbātur |
| nōs | intermoriēbāmur |
| vōs | intermoriēbāminī |
| eī / eae / ea | intermoriēbantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | intermoriar |
| tū | intermoriēris |
| is / ea / id | intermoriētur |
| nōs | intermoriēmur |
| vōs | intermoriēminī |
| eī / eae / ea | intermorientur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | intermoriar |
| tū | intermoriāris |
| is / ea / id | intermoriātur |
| nōs | intermoriāmur |
| vōs | intermoriāminī |
| eī / eae / ea | intermoriantur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | intermorerer |
| tū | intermorerēris |
| is / ea / id | intermorerētur |
| nōs | intermorerēmur |
| vōs | intermorerēminī |
| eī / eae / ea | intermorerentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | intermorere |
| vōs | intermoriminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | intermoritor |
| is / ea / id | intermoritor |
| eī / eae / ea | intermoriuntor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | intermorī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | intermortuum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | intermoritūrum esse |
Participium praesēns
| — | intermoriēns |
Participium futūrum
| — | intermoritūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | intermoriendī |
Gerundium (datīvus)
| — | intermoriendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | intermoriendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | intermoriendō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | intermortuum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | intermortuū |
Vox passīva
Participium futūrum
| — | intermoriendus |