Conjugation of interdeico
Old Latin form of interdīcō Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | interdeicō |
| tū | interdeicis |
| is / ea / id | interdeicit |
| nōs | interdeicimus |
| vōs | interdeicitis |
| eī / eae / ea | interdeicunt |
Indicātīvus imperfectum
| ego | interdeicēbam |
| tū | interdeicēbās |
| is / ea / id | interdeicēbat |
| nōs | interdeicēbāmus |
| vōs | interdeicēbātis |
| eī / eae / ea | interdeicēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | interdeicam |
| tū | interdeicēs |
| is / ea / id | interdeicet |
| nōs | interdeicēmus |
| vōs | interdeicētis |
| eī / eae / ea | interdeicent |
Indicātīvus perfectum
| ego | interdeixī |
| tū | interdeixistī |
| is / ea / id | interdeixit |
| nōs | interdeiximus |
| vōs | interdeixistis |
| eī / eae / ea | interdeixērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | interdeixeram |
| tū | interdeixerās |
| is / ea / id | interdeixerat |
| nōs | interdeixerāmus |
| vōs | interdeixerātis |
| eī / eae / ea | interdeixerant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | interdeixerō |
| tū | interdeixeris |
| is / ea / id | interdeixerit |
| nōs | interdeixerimus |
| vōs | interdeixeritis |
| eī / eae / ea | interdeixerint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | interdeicam |
| tū | interdeicās |
| is / ea / id | interdeicat |
| nōs | interdeicāmus |
| vōs | interdeicātis |
| eī / eae / ea | interdeicant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | interdeicerem |
| tū | interdeicerēs |
| is / ea / id | interdeiceret |
| nōs | interdeicerēmus |
| vōs | interdeicerētis |
| eī / eae / ea | interdeicerent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | interdeixerim |
| tū | interdeixerīs |
| is / ea / id | interdeixerit |
| nōs | interdeixerīmus |
| vōs | interdeixerītis |
| eī / eae / ea | interdeixerint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | interdeixissem |
| tū | interdeixissēs |
| is / ea / id | interdeixisset |
| nōs | interdeixissēmus |
| vōs | interdeixissētis |
| eī / eae / ea | interdeixissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | interdeice |
| vōs | interdeicite |
Imperātīvus futūrum
| tū | interdeicitō |
| is / ea / id | interdeicitō |
| vōs | interdeicitōte |
| eī / eae / ea | interdeicuntō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | interdeicere |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | interdeixisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | interdictūrum esse |
Participium praesēns
| — | interdeicēns |
Participium futūrum
| — | interdictūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | interdeicendī |
Gerundium (datīvus)
| — | interdeicendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | interdeicendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | interdeicendō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | interdictum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | interdictū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | interdeicor |
| tū | interdeiceris |
| is / ea / id | interdeicitur |
| nōs | interdeicimur |
| vōs | interdeiciminī |
| eī / eae / ea | interdeicuntur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | interdeicēbar |
| tū | interdeicēbāris |
| is / ea / id | interdeicēbātur |
| nōs | interdeicēbāmur |
| vōs | interdeicēbāminī |
| eī / eae / ea | interdeicēbantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | interdeicar |
| tū | interdeicēris |
| is / ea / id | interdeicētur |
| nōs | interdeicēmur |
| vōs | interdeicēminī |
| eī / eae / ea | interdeicentur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | interdeicar |
| tū | interdeicāris |
| is / ea / id | interdeicātur |
| nōs | interdeicāmur |
| vōs | interdeicāminī |
| eī / eae / ea | interdeicantur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | interdeicerer |
| tū | interdeicerēris |
| is / ea / id | interdeicerētur |
| nōs | interdeicerēmur |
| vōs | interdeicerēminī |
| eī / eae / ea | interdeicerentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | interdeicere |
| vōs | interdeiciminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | interdeicitor |
| is / ea / id | interdeicitor |
| eī / eae / ea | interdeicuntor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | interdeicī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | interdictum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | interdictum īrī |
Participium perfectum
| — | interdictus |
Participium futūrum
| — | interdeicendus |