Conjugation of interfor
/[ɪnˈtɛr.fɔr]/to interrupt, break into a conversation Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | interfor |
| tū | interfāris |
| is / ea / id | interfātur |
| nōs | interfāmur |
| vōs | interfāminī |
| eī / eae / ea | interfantur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | interfābar |
| tū | interfābāris |
| is / ea / id | interfābātur |
| nōs | interfābāmur |
| vōs | interfābāminī |
| eī / eae / ea | interfābantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | interfābor |
| tū | interfāberis |
| is / ea / id | interfābitur |
| nōs | interfābimur |
| vōs | interfābiminī |
| eī / eae / ea | interfābuntur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | interfer |
| tū | interfēris |
| is / ea / id | interfētur |
| nōs | interfēmur |
| vōs | interfēminī |
| eī / eae / ea | interfentur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | interfārer |
| tū | interfārēris |
| is / ea / id | interfārētur |
| nōs | interfārēmur |
| vōs | interfārēminī |
| eī / eae / ea | interfārentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | interfāre |
| vōs | interfāminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | interfātor |
| is / ea / id | interfātor |
| eī / eae / ea | interfantor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | interfārī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | interfātum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | interfātūrum esse |
Participium praesēns
| — | interfāns |
Participium futūrum
| — | interfātūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | interfandī |
Gerundium (datīvus)
| — | interfandō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | interfandum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | interfandō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | interfātum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | interfātū |
Vox passīva
Participium futūrum
| — | interfandus |