HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← instituo — definición

Conjugation of instituo

Regular CEFR B2
/[ĩːˈstɪ.tu.oː]/

to begin, undertake, purpose, determine (typically, some purpose, plan or project) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego īnstituō
īnstituis
is / ea / id īnstituit
nōs īnstituimus
vōs īnstituitis
eī / eae / ea īnstituunt
Indicātīvus imperfectum
ego īnstituēbam
īnstituēbās
is / ea / id īnstituēbat
nōs īnstituēbāmus
vōs īnstituēbātis
eī / eae / ea īnstituēbant
Indicātīvus futūrum
ego īnstituam
īnstituēs
is / ea / id īnstituet
nōs īnstituēmus
vōs īnstituētis
eī / eae / ea īnstituent
Indicātīvus perfectum
ego īnstituī
īnstituistī
is / ea / id īnstituit
nōs īnstituimus
vōs īnstituistis
eī / eae / ea īnstituērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego īnstitueram
īnstituerās
is / ea / id īnstituerat
nōs īnstituerāmus
vōs īnstituerātis
eī / eae / ea īnstituerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego īnstituerō
īnstitueris
is / ea / id īnstituerit
nōs īnstituerimus
vōs īnstitueritis
eī / eae / ea īnstituerint
Coniūnctīvus praesēns
ego īnstituam
īnstituās
is / ea / id īnstituat
nōs īnstituāmus
vōs īnstituātis
eī / eae / ea īnstituant
Coniūnctīvus imperfectum
ego īnstituerem
īnstituerēs
is / ea / id īnstitueret
nōs īnstituerēmus
vōs īnstituerētis
eī / eae / ea īnstituerent
Coniūnctīvus perfectum
ego īnstituerim
īnstituerīs
is / ea / id īnstituerit
nōs īnstituerīmus
vōs īnstituerītis
eī / eae / ea īnstituerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego īnstituissem
īnstituissēs
is / ea / id īnstituisset
nōs īnstituissēmus
vōs īnstituissētis
eī / eae / ea īnstituissent
Imperātīvus praesēns
īnstitue
vōs īnstituite
Imperātīvus futūrum
īnstituitō
is / ea / id īnstituitō
vōs īnstituitōte
eī / eae / ea īnstituuntō
Īnfīnītīvus praesēns
īnstituere
Īnfīnītīvus perfectum
īnstituisse
Īnfīnītīvus futūrum
īnstitūtūrum esse
Participium praesēns
īnstituēns
Participium futūrum
īnstitūtūrus
Gerundium (genitīvus)
īnstituendī
Gerundium (datīvus)
īnstituendō
Gerundium (accūsātīvus)
īnstituendum
Gerundium (ablātīvus)
īnstituendō
Supīnum (accūsātīvus)
īnstitūtum
Supīnum (ablātīvus)
īnstitūtū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego īnstituor
īnstitueris
is / ea / id īnstituitur
nōs īnstituimur
vōs īnstituiminī
eī / eae / ea īnstituuntur
Indicātīvus imperfectum
ego īnstituēbar
īnstituēbāris
is / ea / id īnstituēbātur
nōs īnstituēbāmur
vōs īnstituēbāminī
eī / eae / ea īnstituēbantur
Indicātīvus futūrum
ego īnstituar
īnstituēris
is / ea / id īnstituētur
nōs īnstituēmur
vōs īnstituēminī
eī / eae / ea īnstituentur
Coniūnctīvus praesēns
ego īnstituar
īnstituāris
is / ea / id īnstituātur
nōs īnstituāmur
vōs īnstituāminī
eī / eae / ea īnstituantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego īnstituerer
īnstituerēris
is / ea / id īnstituerētur
nōs īnstituerēmur
vōs īnstituerēminī
eī / eae / ea īnstituerentur
Imperātīvus praesēns
īnstituere
vōs īnstituiminī
Imperātīvus futūrum
īnstituitor
is / ea / id īnstituitor
eī / eae / ea īnstituuntor
Īnfīnītīvus praesēns
īnstituī
Īnfīnītīvus perfectum
īnstitūtum esse
Īnfīnītīvus futūrum
īnstitūtum īrī
Participium perfectum
īnstitūtus
Participium futūrum
īnstituendus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary