HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← insuesco — definición

Conjugation of insuesco

Regular CEFR B2
/[ĩː.suˈeːs.koː]/

to accustom, habituate (oneself); become accustomed or get used to Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego īnsuēscō
īnsuēscis
is / ea / id īnsuēscit
nōs īnsuēscimus
vōs īnsuēscitis
eī / eae / ea īnsuēscunt
Indicātīvus imperfectum
ego īnsuēscēbam
īnsuēscēbās
is / ea / id īnsuēscēbat
nōs īnsuēscēbāmus
vōs īnsuēscēbātis
eī / eae / ea īnsuēscēbant
Indicātīvus futūrum
ego īnsuēscam
īnsuēscēs
is / ea / id īnsuēscet
nōs īnsuēscēmus
vōs īnsuēscētis
eī / eae / ea īnsuēscent
Indicātīvus perfectum
ego īnsuēvī
īnsuēvistī
is / ea / id īnsuēvit
nōs īnsuēvimus
vōs īnsuēvistis
eī / eae / ea īnsuēvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego īnsuēveram
īnsuēverās
is / ea / id īnsuēverat
nōs īnsuēverāmus
vōs īnsuēverātis
eī / eae / ea īnsuēverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego īnsuēverō
īnsuēveris
is / ea / id īnsuēverit
nōs īnsuēverimus
vōs īnsuēveritis
eī / eae / ea īnsuēverint
Coniūnctīvus praesēns
ego īnsuēscam
īnsuēscās
is / ea / id īnsuēscat
nōs īnsuēscāmus
vōs īnsuēscātis
eī / eae / ea īnsuēscant
Coniūnctīvus imperfectum
ego īnsuēscerem
īnsuēscerēs
is / ea / id īnsuēsceret
nōs īnsuēscerēmus
vōs īnsuēscerētis
eī / eae / ea īnsuēscerent
Coniūnctīvus perfectum
ego īnsuēverim
īnsuēverīs
is / ea / id īnsuēverit
nōs īnsuēverīmus
vōs īnsuēverītis
eī / eae / ea īnsuēverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego īnsuēvissem
īnsuēvissēs
is / ea / id īnsuēvisset
nōs īnsuēvissēmus
vōs īnsuēvissētis
eī / eae / ea īnsuēvissent
Imperātīvus praesēns
īnsuēsce
vōs īnsuēscite
Imperātīvus futūrum
īnsuēscitō
is / ea / id īnsuēscitō
vōs īnsuēscitōte
eī / eae / ea īnsuēscuntō
Īnfīnītīvus praesēns
īnsuēscere
Īnfīnītīvus perfectum
īnsuēvisse
Īnfīnītīvus futūrum
īnsuētūrum esse
Participium praesēns
īnsuēscēns
Participium futūrum
īnsuētūrus
Gerundium (genitīvus)
īnsuēscendī
Gerundium (datīvus)
īnsuēscendō
Gerundium (accūsātīvus)
īnsuēscendum
Gerundium (ablātīvus)
īnsuēscendō
Supīnum (accūsātīvus)
īnsuētum
Supīnum (ablātīvus)
īnsuētū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego īnsuēscor
īnsuēsceris
is / ea / id īnsuēscitur
nōs īnsuēscimur
vōs īnsuēsciminī
eī / eae / ea īnsuēscuntur
Indicātīvus imperfectum
ego īnsuēscēbar
īnsuēscēbāris
is / ea / id īnsuēscēbātur
nōs īnsuēscēbāmur
vōs īnsuēscēbāminī
eī / eae / ea īnsuēscēbantur
Indicātīvus futūrum
ego īnsuēscar
īnsuēscēris
is / ea / id īnsuēscētur
nōs īnsuēscēmur
vōs īnsuēscēminī
eī / eae / ea īnsuēscentur
Coniūnctīvus praesēns
ego īnsuēscar
īnsuēscāris
is / ea / id īnsuēscātur
nōs īnsuēscāmur
vōs īnsuēscāminī
eī / eae / ea īnsuēscantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego īnsuēscerer
īnsuēscerēris
is / ea / id īnsuēscerētur
nōs īnsuēscerēmur
vōs īnsuēscerēminī
eī / eae / ea īnsuēscerentur
Imperātīvus praesēns
īnsuēscere
vōs īnsuēsciminī
Imperātīvus futūrum
īnsuēscitor
is / ea / id īnsuēscitor
eī / eae / ea īnsuēscuntor
Īnfīnītīvus praesēns
īnsuēscī
Īnfīnītīvus perfectum
īnsuētum esse
Īnfīnītīvus futūrum
īnsuētum īrī
Participium perfectum
īnsuētus
Participium futūrum
īnsuēscendus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary