Conjugation of insisto
/[ĩːˈsɪs.toː]/to halt, pause, stop, stand still; pause in thought, dwell upon, hesitate, doubt Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | īnsistō |
| tū | īnsistis |
| is / ea / id | īnsistit |
| nōs | īnsistimus |
| vōs | īnsistitis |
| eī / eae / ea | īnsistunt |
Indicātīvus imperfectum
| ego | īnsistēbam |
| tū | īnsistēbās |
| is / ea / id | īnsistēbat |
| nōs | īnsistēbāmus |
| vōs | īnsistēbātis |
| eī / eae / ea | īnsistēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | īnsistam |
| tū | īnsistēs |
| is / ea / id | īnsistet |
| nōs | īnsistēmus |
| vōs | īnsistētis |
| eī / eae / ea | īnsistent |
Indicātīvus perfectum
| ego | īnstitī |
| tū | īnstitistī |
| is / ea / id | īnstitit |
| nōs | īnstitimus |
| vōs | īnstitistis |
| eī / eae / ea | īnstitērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | īnstiteram |
| tū | īnstiterās |
| is / ea / id | īnstiterat |
| nōs | īnstiterāmus |
| vōs | īnstiterātis |
| eī / eae / ea | īnstiterant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | īnstiterō |
| tū | īnstiteris |
| is / ea / id | īnstiterit |
| nōs | īnstiterimus |
| vōs | īnstiteritis |
| eī / eae / ea | īnstiterint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | īnsistam |
| tū | īnsistās |
| is / ea / id | īnsistat |
| nōs | īnsistāmus |
| vōs | īnsistātis |
| eī / eae / ea | īnsistant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | īnsisterem |
| tū | īnsisterēs |
| is / ea / id | īnsisteret |
| nōs | īnsisterēmus |
| vōs | īnsisterētis |
| eī / eae / ea | īnsisterent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | īnstiterim |
| tū | īnstiterīs |
| is / ea / id | īnstiterit |
| nōs | īnstiterīmus |
| vōs | īnstiterītis |
| eī / eae / ea | īnstiterint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | īnstitissem |
| tū | īnstitissēs |
| is / ea / id | īnstitisset |
| nōs | īnstitissēmus |
| vōs | īnstitissētis |
| eī / eae / ea | īnstitissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | īnsiste |
| vōs | īnsistite |
Imperātīvus futūrum
| tū | īnsistitō |
| is / ea / id | īnsistitō |
| vōs | īnsistitōte |
| eī / eae / ea | īnsistuntō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | īnsistere |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | īnstitisse |
Participium praesēns
| — | īnsistēns |
Gerundium (genitīvus)
| — | īnsistendī |
Gerundium (datīvus)
| — | īnsistendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | īnsistendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | īnsistendō |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| is / ea / id | īnsistitur |
Indicātīvus imperfectum
| is / ea / id | īnsistēbātur |
Indicātīvus futūrum
| is / ea / id | īnsistētur |
Coniūnctīvus praesēns
| is / ea / id | īnsistātur |
Coniūnctīvus imperfectum
| is / ea / id | īnsisterētur |
Imperātīvus futūrum
| is / ea / id | īnsistitor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | īnsistī |
Participium futūrum
| — | īnsistendum |