HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← insolo — definition

Conjugation of insolo

Regular CEFR B1
[ĩːˈsoː.ɫoː]

to insolate, to expose to the sun Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego īnsōlō
tū īnsōlās
is / ea / id īnsōlat
nōs īnsōlāmus
vōs īnsōlātis
eī / eae / ea īnsōlant
Indicātīvus imperfectum
ego īnsōlābam
tū īnsōlābās
is / ea / id īnsōlābat
nōs īnsōlābāmus
vōs īnsōlābātis
eī / eae / ea īnsōlābant
Indicātīvus futūrum
ego īnsōlābō
tū īnsōlābis
is / ea / id īnsōlābit
nōs īnsōlābimus
vōs īnsōlābitis
eī / eae / ea īnsōlābunt
Indicātīvus perfectum
ego īnsōlāvī
tū īnsōlāvistī
is / ea / id īnsōlāvit
nōs īnsōlāvimus
vōs īnsōlāvistis
eī / eae / ea īnsōlāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego īnsōlāveram
tū īnsōlāverās
is / ea / id īnsōlāverat
nōs īnsōlāverāmus
vōs īnsōlāverātis
eī / eae / ea īnsōlāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego īnsōlāverō
tū īnsōlāveris
is / ea / id īnsōlāverit
nōs īnsōlāverimus
vōs īnsōlāveritis
eī / eae / ea īnsōlāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego īnsōlem
tū īnsōlēs
is / ea / id īnsōlet
nōs īnsōlēmus
vōs īnsōlētis
eī / eae / ea īnsōlent
Coniūnctīvus imperfectum
ego īnsōlārem
tū īnsōlārēs
is / ea / id īnsōlāret
nōs īnsōlārēmus
vōs īnsōlārētis
eī / eae / ea īnsōlārent
Coniūnctīvus perfectum
ego īnsōlāverim
tū īnsōlāverīs
is / ea / id īnsōlāverit
nōs īnsōlāverīmus
vōs īnsōlāverītis
eī / eae / ea īnsōlāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego īnsōlāvissem
tū īnsōlāvissēs
is / ea / id īnsōlāvisset
nōs īnsōlāvissēmus
vōs īnsōlāvissētis
eī / eae / ea īnsōlāvissent
Imperātīvus praesēns
tū īnsōlā
vōs īnsōlāte
Imperātīvus futūrum
tū īnsōlātō
is / ea / id īnsōlātō
vōs īnsōlātōte
eī / eae / ea īnsōlantō
Īnfīnītīvus praesēns
— īnsōlāre
Īnfīnītīvus perfectum
— īnsōlāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— īnsōlātūrum esse
Participium praesēns
— īnsōlāns
Participium futūrum
— īnsōlātūrus
Gerundium (genitīvus)
— īnsōlandī
Gerundium (datīvus)
— īnsōlandō
Gerundium (accūsātīvus)
— īnsōlandum
Gerundium (ablātīvus)
— īnsōlandō
Supīnum (accūsātīvus)
— īnsōlātum
Supīnum (ablātīvus)
— īnsōlātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego īnsōlor
tū īnsōlāris
is / ea / id īnsōlātur
nōs īnsōlāmur
vōs īnsōlāminī
eī / eae / ea īnsōlantur
Indicātīvus imperfectum
ego īnsōlābar
tū īnsōlābāris
is / ea / id īnsōlābātur
nōs īnsōlābāmur
vōs īnsōlābāminī
eī / eae / ea īnsōlābantur
Indicātīvus futūrum
ego īnsōlābor
tū īnsōlāberis
is / ea / id īnsōlābitur
nōs īnsōlābimur
vōs īnsōlābiminī
eī / eae / ea īnsōlābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego īnsōler
tū īnsōlēris
is / ea / id īnsōlētur
nōs īnsōlēmur
vōs īnsōlēminī
eī / eae / ea īnsōlentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego īnsōlārer
tū īnsōlārēris
is / ea / id īnsōlārētur
nōs īnsōlārēmur
vōs īnsōlārēminī
eī / eae / ea īnsōlārentur
Imperātīvus praesēns
tū īnsōlāre
vōs īnsōlāminī
Imperātīvus futūrum
tū īnsōlātor
is / ea / id īnsōlātor
eī / eae / ea īnsōlantor
Īnfīnītīvus praesēns
— īnsōlārī
Īnfīnītīvus perfectum
— īnsōlātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— īnsōlātum īrī
Participium perfectum
— īnsōlātus
Participium futūrum
— īnsōlandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary