HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← induo — definition

Conjugation of induo

Regular CEFR B1
[ˈɪn.du.oː]

to entangle oneself in, to fall in or upon; to cover, adorn with Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego induō
tū induis
is / ea / id induit
nōs induimus
vōs induitis
eī / eae / ea induunt
Indicātīvus imperfectum
ego induēbam
tū induēbās
is / ea / id induēbat
nōs induēbāmus
vōs induēbātis
eī / eae / ea induēbant
Indicātīvus futūrum
ego induam
tū induēs
is / ea / id induet
nōs induēmus
vōs induētis
eī / eae / ea induent
Indicātīvus perfectum
ego induī
tū induistī
is / ea / id induit
nōs induimus
vōs induistis
eī / eae / ea induērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego indueram
tū induerās
is / ea / id induerat
nōs induerāmus
vōs induerātis
eī / eae / ea induerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego induerō
tū indueris
is / ea / id induerit
nōs induerimus
vōs indueritis
eī / eae / ea induerint
Coniūnctīvus praesēns
ego induam
tū induās
is / ea / id induat
nōs induāmus
vōs induātis
eī / eae / ea induant
Coniūnctīvus imperfectum
ego induerem
tū induerēs
is / ea / id indueret
nōs induerēmus
vōs induerētis
eī / eae / ea induerent
Coniūnctīvus perfectum
ego induerim
tū induerīs
is / ea / id induerit
nōs induerīmus
vōs induerītis
eī / eae / ea induerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego induissem
tū induissēs
is / ea / id induisset
nōs induissēmus
vōs induissētis
eī / eae / ea induissent
Imperātīvus praesēns
tū indue
vōs induite
Imperātīvus futūrum
tū induitō
is / ea / id induitō
vōs induitōte
eī / eae / ea induuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— induere
Īnfīnītīvus perfectum
— induisse
Īnfīnītīvus futūrum
— indūtūrum esse
Participium praesēns
— induēns
Participium futūrum
— indūtūrus
Gerundium (genitīvus)
— induendī
Gerundium (datīvus)
— induendō
Gerundium (accūsātīvus)
— induendum
Gerundium (ablātīvus)
— induendō
Supīnum (accūsātīvus)
— indūtum
Supīnum (ablātīvus)
— indūtū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego induor
tū indueris
is / ea / id induitur
nōs induimur
vōs induiminī
eī / eae / ea induuntur
Indicātīvus imperfectum
ego induēbar
tū induēbāris
is / ea / id induēbātur
nōs induēbāmur
vōs induēbāminī
eī / eae / ea induēbantur
Indicātīvus futūrum
ego induar
tū induēris
is / ea / id induētur
nōs induēmur
vōs induēminī
eī / eae / ea induentur
Coniūnctīvus praesēns
ego induar
tū induāris
is / ea / id induātur
nōs induāmur
vōs induāminī
eī / eae / ea induantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego induerer
tū induerēris
is / ea / id induerētur
nōs induerēmur
vōs induerēminī
eī / eae / ea induerentur
Imperātīvus praesēns
tū induere
vōs induiminī
Imperātīvus futūrum
tū induitor
is / ea / id induitor
eī / eae / ea induuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— induī
Īnfīnītīvus perfectum
— indūtum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— indūtum īrī
Participium perfectum
— indūtus
Participium futūrum
— induendus

Practice in context

Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary