HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← incipio — definición

Conjugation of incipio

Regular CEFR B1
/[ɪŋˈkɪ.pi.oː]/

to begin, to commence Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego incipiō
incipis
is / ea / id incipit
nōs incipimus
vōs incipitis
eī / eae / ea incipiunt
Indicātīvus imperfectum
ego incipiēbam
incipiēbās
is / ea / id incipiēbat
nōs incipiēbāmus
vōs incipiēbātis
eī / eae / ea incipiēbant
Indicātīvus futūrum
ego incipiam
incipiēs
is / ea / id incipiet
nōs incipiēmus
vōs incipiētis
eī / eae / ea incipient
Indicātīvus perfectum
ego incēpī
incēpistī
is / ea / id incēpit
nōs incēpimus
vōs incēpistis
eī / eae / ea incēpērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego incēperam
incēperās
is / ea / id incēperat
nōs incēperāmus
vōs incēperātis
eī / eae / ea incēperant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego incēperō
incēperis
is / ea / id incēperit
nōs incēperimus
vōs incēperitis
eī / eae / ea incēperint
Coniūnctīvus praesēns
ego incipiam
incipiās
is / ea / id incipiat
nōs incipiāmus
vōs incipiātis
eī / eae / ea incipiant
Coniūnctīvus imperfectum
ego inciperem
inciperēs
is / ea / id inciperet
nōs inciperēmus
vōs inciperētis
eī / eae / ea inciperent
Coniūnctīvus perfectum
ego incēperim
incēperīs
is / ea / id incēperit
nōs incēperīmus
vōs incēperītis
eī / eae / ea incēperint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego incēpissem
incēpissēs
is / ea / id incēpisset
nōs incēpissēmus
vōs incēpissētis
eī / eae / ea incēpissent
Imperātīvus praesēns
incipe
vōs incipite
Imperātīvus futūrum
incipitō
is / ea / id incipitō
vōs incipitōte
eī / eae / ea incipiuntō
Īnfīnītīvus praesēns
incipere
Īnfīnītīvus perfectum
incēpisse
Īnfīnītīvus futūrum
inceptūrum esse
Participium praesēns
incipiēns
Participium futūrum
inceptūrus
Gerundium (genitīvus)
incipiendī
Gerundium (datīvus)
incipiendō
Gerundium (accūsātīvus)
incipiendum
Gerundium (ablātīvus)
incipiendō
Supīnum (accūsātīvus)
inceptum
Supīnum (ablātīvus)
inceptū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego incipior
inciperis
is / ea / id incipitur
nōs incipimur
vōs incipiminī
eī / eae / ea incipiuntur
Indicātīvus imperfectum
ego incipiēbar
incipiēbāris
is / ea / id incipiēbātur
nōs incipiēbāmur
vōs incipiēbāminī
eī / eae / ea incipiēbantur
Indicātīvus futūrum
ego incipiar
incipiēris
is / ea / id incipiētur
nōs incipiēmur
vōs incipiēminī
eī / eae / ea incipientur
Coniūnctīvus praesēns
ego incipiar
incipiāris
is / ea / id incipiātur
nōs incipiāmur
vōs incipiāminī
eī / eae / ea incipiantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego inciperer
inciperēris
is / ea / id inciperētur
nōs inciperēmur
vōs inciperēminī
eī / eae / ea inciperentur
Imperātīvus praesēns
incipere
vōs incipiminī
Imperātīvus futūrum
incipitor
is / ea / id incipitor
eī / eae / ea incipiuntor
Īnfīnītīvus praesēns
incipī
Īnfīnītīvus perfectum
inceptum esse
Īnfīnītīvus futūrum
inceptum īrī
Participium perfectum
inceptus
Participium futūrum
incipiendus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary