HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← inclamo — definición

Conjugation of inclamo

Regular CEFR B1
/[ɪŋˈkɫaː.moː]/

to cry out to; to call upon; to invoke Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego inclāmō
inclāmās
is / ea / id inclāmat
nōs inclāmāmus
vōs inclāmātis
eī / eae / ea inclāmant
Indicātīvus imperfectum
ego inclāmābam
inclāmābās
is / ea / id inclāmābat
nōs inclāmābāmus
vōs inclāmābātis
eī / eae / ea inclāmābant
Indicātīvus futūrum
ego inclāmābō
inclāmābis
is / ea / id inclāmābit
nōs inclāmābimus
vōs inclāmābitis
eī / eae / ea inclāmābunt
Indicātīvus perfectum
ego inclāmāvī
inclāmāvistī
is / ea / id inclāmāvit
nōs inclāmāvimus
vōs inclāmāvistis
eī / eae / ea inclāmāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego inclāmāveram
inclāmāverās
is / ea / id inclāmāverat
nōs inclāmāverāmus
vōs inclāmāverātis
eī / eae / ea inclāmāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego inclāmāverō
inclāmāveris
is / ea / id inclāmāverit
nōs inclāmāverimus
vōs inclāmāveritis
eī / eae / ea inclāmāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego inclāmem
inclāmēs
is / ea / id inclāmet
nōs inclāmēmus
vōs inclāmētis
eī / eae / ea inclāment
Coniūnctīvus imperfectum
ego inclāmārem
inclāmārēs
is / ea / id inclāmāret
nōs inclāmārēmus
vōs inclāmārētis
eī / eae / ea inclāmārent
Coniūnctīvus perfectum
ego inclāmāverim
inclāmāverīs
is / ea / id inclāmāverit
nōs inclāmāverīmus
vōs inclāmāverītis
eī / eae / ea inclāmāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego inclāmāvissem
inclāmāvissēs
is / ea / id inclāmāvisset
nōs inclāmāvissēmus
vōs inclāmāvissētis
eī / eae / ea inclāmāvissent
Imperātīvus praesēns
inclāmā
vōs inclāmāte
Imperātīvus futūrum
inclāmātō
is / ea / id inclāmātō
vōs inclāmātōte
eī / eae / ea inclāmantō
Īnfīnītīvus praesēns
inclāmāre
Īnfīnītīvus perfectum
inclāmāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
inclāmātūrum esse
Participium praesēns
inclāmāns
Participium futūrum
inclāmātūrus
Gerundium (genitīvus)
inclāmandī
Gerundium (datīvus)
inclāmandō
Gerundium (accūsātīvus)
inclāmandum
Gerundium (ablātīvus)
inclāmandō
Supīnum (accūsātīvus)
inclāmātum
Supīnum (ablātīvus)
inclāmātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego inclāmor
inclāmāris
is / ea / id inclāmātur
nōs inclāmāmur
vōs inclāmāminī
eī / eae / ea inclāmantur
Indicātīvus imperfectum
ego inclāmābar
inclāmābāris
is / ea / id inclāmābātur
nōs inclāmābāmur
vōs inclāmābāminī
eī / eae / ea inclāmābantur
Indicātīvus futūrum
ego inclāmābor
inclāmāberis
is / ea / id inclāmābitur
nōs inclāmābimur
vōs inclāmābiminī
eī / eae / ea inclāmābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego inclāmer
inclāmēris
is / ea / id inclāmētur
nōs inclāmēmur
vōs inclāmēminī
eī / eae / ea inclāmentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego inclāmārer
inclāmārēris
is / ea / id inclāmārētur
nōs inclāmārēmur
vōs inclāmārēminī
eī / eae / ea inclāmārentur
Imperātīvus praesēns
inclāmāre
vōs inclāmāminī
Imperātīvus futūrum
inclāmātor
is / ea / id inclāmātor
eī / eae / ea inclāmantor
Īnfīnītīvus praesēns
inclāmārī
Īnfīnītīvus perfectum
inclāmātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
inclāmātum īrī
Participium perfectum
inclāmātus
Participium futūrum
inclāmandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary