HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← incarno — definition

Conjugation of incarno

Regular CEFR B1
[ɪŋˈkar.noː]

to make or become incarnate; to make into flesh Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego incarnō
tū incarnās
is / ea / id incarnat
nōs incarnāmus
vōs incarnātis
eī / eae / ea incarnant
Indicātīvus imperfectum
ego incarnābam
tū incarnābās
is / ea / id incarnābat
nōs incarnābāmus
vōs incarnābātis
eī / eae / ea incarnābant
Indicātīvus futūrum
ego incarnābō
tū incarnābis
is / ea / id incarnābit
nōs incarnābimus
vōs incarnābitis
eī / eae / ea incarnābunt
Indicātīvus perfectum
ego incarnāvī
tū incarnāvistī
is / ea / id incarnāvit
nōs incarnāvimus
vōs incarnāvistis
eī / eae / ea incarnāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego incarnāveram
tū incarnāverās
is / ea / id incarnāverat
nōs incarnāverāmus
vōs incarnāverātis
eī / eae / ea incarnāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego incarnāverō
tū incarnāveris
is / ea / id incarnāverit
nōs incarnāverimus
vōs incarnāveritis
eī / eae / ea incarnāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego incarnem
tū incarnēs
is / ea / id incarnet
nōs incarnēmus
vōs incarnētis
eī / eae / ea incarnent
Coniūnctīvus imperfectum
ego incarnārem
tū incarnārēs
is / ea / id incarnāret
nōs incarnārēmus
vōs incarnārētis
eī / eae / ea incarnārent
Coniūnctīvus perfectum
ego incarnāverim
tū incarnāverīs
is / ea / id incarnāverit
nōs incarnāverīmus
vōs incarnāverītis
eī / eae / ea incarnāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego incarnāvissem
tū incarnāvissēs
is / ea / id incarnāvisset
nōs incarnāvissēmus
vōs incarnāvissētis
eī / eae / ea incarnāvissent
Imperātīvus praesēns
tū incarnā
vōs incarnāte
Imperātīvus futūrum
tū incarnātō
is / ea / id incarnātō
vōs incarnātōte
eī / eae / ea incarnantō
Īnfīnītīvus praesēns
— incarnāre
Īnfīnītīvus perfectum
— incarnāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— incarnātūrum esse
Participium praesēns
— incarnāns
Participium futūrum
— incarnātūrus
Gerundium (genitīvus)
— incarnandī
Gerundium (datīvus)
— incarnandō
Gerundium (accūsātīvus)
— incarnandum
Gerundium (ablātīvus)
— incarnandō
Supīnum (accūsātīvus)
— incarnātum
Supīnum (ablātīvus)
— incarnātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego incarnor
tū incarnāris
is / ea / id incarnātur
nōs incarnāmur
vōs incarnāminī
eī / eae / ea incarnantur
Indicātīvus imperfectum
ego incarnābar
tū incarnābāris
is / ea / id incarnābātur
nōs incarnābāmur
vōs incarnābāminī
eī / eae / ea incarnābantur
Indicātīvus futūrum
ego incarnābor
tū incarnāberis
is / ea / id incarnābitur
nōs incarnābimur
vōs incarnābiminī
eī / eae / ea incarnābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego incarner
tū incarnēris
is / ea / id incarnētur
nōs incarnēmur
vōs incarnēminī
eī / eae / ea incarnentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego incarnārer
tū incarnārēris
is / ea / id incarnārētur
nōs incarnārēmur
vōs incarnārēminī
eī / eae / ea incarnārentur
Imperātīvus praesēns
tū incarnāre
vōs incarnāminī
Imperātīvus futūrum
tū incarnātor
is / ea / id incarnātor
eī / eae / ea incarnantor
Īnfīnītīvus praesēns
— incarnārī
Īnfīnītīvus perfectum
— incarnātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— incarnātum īrī
Participium perfectum
— incarnātus
Participium futūrum
— incarnandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary