HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← incarno — definición

Conjugation of incarno

Regular CEFR B1
/[ɪŋˈkar.noː]/

to make or become incarnate; to make into flesh Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego incarnō
incarnās
is / ea / id incarnat
nōs incarnāmus
vōs incarnātis
eī / eae / ea incarnant
Indicātīvus imperfectum
ego incarnābam
incarnābās
is / ea / id incarnābat
nōs incarnābāmus
vōs incarnābātis
eī / eae / ea incarnābant
Indicātīvus futūrum
ego incarnābō
incarnābis
is / ea / id incarnābit
nōs incarnābimus
vōs incarnābitis
eī / eae / ea incarnābunt
Indicātīvus perfectum
ego incarnāvī
incarnāvistī
is / ea / id incarnāvit
nōs incarnāvimus
vōs incarnāvistis
eī / eae / ea incarnāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego incarnāveram
incarnāverās
is / ea / id incarnāverat
nōs incarnāverāmus
vōs incarnāverātis
eī / eae / ea incarnāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego incarnāverō
incarnāveris
is / ea / id incarnāverit
nōs incarnāverimus
vōs incarnāveritis
eī / eae / ea incarnāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego incarnem
incarnēs
is / ea / id incarnet
nōs incarnēmus
vōs incarnētis
eī / eae / ea incarnent
Coniūnctīvus imperfectum
ego incarnārem
incarnārēs
is / ea / id incarnāret
nōs incarnārēmus
vōs incarnārētis
eī / eae / ea incarnārent
Coniūnctīvus perfectum
ego incarnāverim
incarnāverīs
is / ea / id incarnāverit
nōs incarnāverīmus
vōs incarnāverītis
eī / eae / ea incarnāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego incarnāvissem
incarnāvissēs
is / ea / id incarnāvisset
nōs incarnāvissēmus
vōs incarnāvissētis
eī / eae / ea incarnāvissent
Imperātīvus praesēns
incarnā
vōs incarnāte
Imperātīvus futūrum
incarnātō
is / ea / id incarnātō
vōs incarnātōte
eī / eae / ea incarnantō
Īnfīnītīvus praesēns
incarnāre
Īnfīnītīvus perfectum
incarnāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
incarnātūrum esse
Participium praesēns
incarnāns
Participium futūrum
incarnātūrus
Gerundium (genitīvus)
incarnandī
Gerundium (datīvus)
incarnandō
Gerundium (accūsātīvus)
incarnandum
Gerundium (ablātīvus)
incarnandō
Supīnum (accūsātīvus)
incarnātum
Supīnum (ablātīvus)
incarnātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego incarnor
incarnāris
is / ea / id incarnātur
nōs incarnāmur
vōs incarnāminī
eī / eae / ea incarnantur
Indicātīvus imperfectum
ego incarnābar
incarnābāris
is / ea / id incarnābātur
nōs incarnābāmur
vōs incarnābāminī
eī / eae / ea incarnābantur
Indicātīvus futūrum
ego incarnābor
incarnāberis
is / ea / id incarnābitur
nōs incarnābimur
vōs incarnābiminī
eī / eae / ea incarnābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego incarner
incarnēris
is / ea / id incarnētur
nōs incarnēmur
vōs incarnēminī
eī / eae / ea incarnentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego incarnārer
incarnārēris
is / ea / id incarnārētur
nōs incarnārēmur
vōs incarnārēminī
eī / eae / ea incarnārentur
Imperātīvus praesēns
incarnāre
vōs incarnāminī
Imperātīvus futūrum
incarnātor
is / ea / id incarnātor
eī / eae / ea incarnantor
Īnfīnītīvus praesēns
incarnārī
Īnfīnītīvus perfectum
incarnātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
incarnātum īrī
Participium perfectum
incarnātus
Participium futūrum
incarnandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary