HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← incepto — definition

Conjugation of incepto

Regular CEFR B1

dative/ablative masculine/neuter singular of inceptus Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego inceptō
tū inceptās
is / ea / id inceptat
nōs inceptāmus
vōs inceptātis
eī / eae / ea inceptant
Indicātīvus imperfectum
ego inceptābam
tū inceptābās
is / ea / id inceptābat
nōs inceptābāmus
vōs inceptābātis
eī / eae / ea inceptābant
Indicātīvus futūrum
ego inceptābō
tū inceptābis
is / ea / id inceptābit
nōs inceptābimus
vōs inceptābitis
eī / eae / ea inceptābunt
Indicātīvus perfectum
ego inceptāvī
tū inceptāvistī
is / ea / id inceptāvit
nōs inceptāvimus
vōs inceptāvistis
eī / eae / ea inceptāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego inceptāveram
tū inceptāverās
is / ea / id inceptāverat
nōs inceptāverāmus
vōs inceptāverātis
eī / eae / ea inceptāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego inceptāverō
tū inceptāveris
is / ea / id inceptāverit
nōs inceptāverimus
vōs inceptāveritis
eī / eae / ea inceptāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego inceptem
tū inceptēs
is / ea / id inceptet
nōs inceptēmus
vōs inceptētis
eī / eae / ea inceptent
Coniūnctīvus imperfectum
ego inceptārem
tū inceptārēs
is / ea / id inceptāret
nōs inceptārēmus
vōs inceptārētis
eī / eae / ea inceptārent
Coniūnctīvus perfectum
ego inceptāverim
tū inceptāverīs
is / ea / id inceptāverit
nōs inceptāverīmus
vōs inceptāverītis
eī / eae / ea inceptāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego inceptāvissem
tū inceptāvissēs
is / ea / id inceptāvisset
nōs inceptāvissēmus
vōs inceptāvissētis
eī / eae / ea inceptāvissent
Imperātīvus praesēns
tū inceptā
vōs inceptāte
Imperātīvus futūrum
tū inceptātō
is / ea / id inceptātō
vōs inceptātōte
eī / eae / ea inceptantō
Īnfīnītīvus praesēns
— inceptāre
Īnfīnītīvus perfectum
— inceptāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— inceptātūrum esse
Participium praesēns
— inceptāns
Participium futūrum
— inceptātūrus
Gerundium (genitīvus)
— inceptandī
Gerundium (datīvus)
— inceptandō
Gerundium (accūsātīvus)
— inceptandum
Gerundium (ablātīvus)
— inceptandō
Supīnum (accūsātīvus)
— inceptātum
Supīnum (ablātīvus)
— inceptātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego inceptor
tū inceptāris
is / ea / id inceptātur
nōs inceptāmur
vōs inceptāminī
eī / eae / ea inceptantur
Indicātīvus imperfectum
ego inceptābar
tū inceptābāris
is / ea / id inceptābātur
nōs inceptābāmur
vōs inceptābāminī
eī / eae / ea inceptābantur
Indicātīvus futūrum
ego inceptābor
tū inceptāberis
is / ea / id inceptābitur
nōs inceptābimur
vōs inceptābiminī
eī / eae / ea inceptābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego incepter
tū inceptēris
is / ea / id inceptētur
nōs inceptēmur
vōs inceptēminī
eī / eae / ea inceptentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego inceptārer
tū inceptārēris
is / ea / id inceptārētur
nōs inceptārēmur
vōs inceptārēminī
eī / eae / ea inceptārentur
Imperātīvus praesēns
tū inceptāre
vōs inceptāminī
Imperātīvus futūrum
tū inceptātor
is / ea / id inceptātor
eī / eae / ea inceptantor
Īnfīnītīvus praesēns
— inceptārī
Īnfīnītīvus perfectum
— inceptātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— inceptātum īrī
Participium perfectum
— inceptātus
Participium futūrum
— inceptandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary