HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← inarcto — definition

Conjugation of inarcto

Regular CEFR B1
[ɪˈnark.toː]

to circumscribe or limit Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego inarctō
tū inarctās
is / ea / id inarctat
nōs inarctāmus
vōs inarctātis
eī / eae / ea inarctant
Indicātīvus imperfectum
ego inarctābam
tū inarctābās
is / ea / id inarctābat
nōs inarctābāmus
vōs inarctābātis
eī / eae / ea inarctābant
Indicātīvus futūrum
ego inarctābō
tū inarctābis
is / ea / id inarctābit
nōs inarctābimus
vōs inarctābitis
eī / eae / ea inarctābunt
Indicātīvus perfectum
ego inarctāvī
tū inarctāvistī
is / ea / id inarctāvit
nōs inarctāvimus
vōs inarctāvistis
eī / eae / ea inarctāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego inarctāveram
tū inarctāverās
is / ea / id inarctāverat
nōs inarctāverāmus
vōs inarctāverātis
eī / eae / ea inarctāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego inarctāverō
tū inarctāveris
is / ea / id inarctāverit
nōs inarctāverimus
vōs inarctāveritis
eī / eae / ea inarctāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego inarctem
tū inarctēs
is / ea / id inarctet
nōs inarctēmus
vōs inarctētis
eī / eae / ea inarctent
Coniūnctīvus imperfectum
ego inarctārem
tū inarctārēs
is / ea / id inarctāret
nōs inarctārēmus
vōs inarctārētis
eī / eae / ea inarctārent
Coniūnctīvus perfectum
ego inarctāverim
tū inarctāverīs
is / ea / id inarctāverit
nōs inarctāverīmus
vōs inarctāverītis
eī / eae / ea inarctāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego inarctāvissem
tū inarctāvissēs
is / ea / id inarctāvisset
nōs inarctāvissēmus
vōs inarctāvissētis
eī / eae / ea inarctāvissent
Imperātīvus praesēns
tū inarctā
vōs inarctāte
Imperātīvus futūrum
tū inarctātō
is / ea / id inarctātō
vōs inarctātōte
eī / eae / ea inarctantō
Īnfīnītīvus praesēns
— inarctāre
Īnfīnītīvus perfectum
— inarctāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— inarctātūrum esse
Participium praesēns
— inarctāns
Participium futūrum
— inarctātūrus
Gerundium (genitīvus)
— inarctandī
Gerundium (datīvus)
— inarctandō
Gerundium (accūsātīvus)
— inarctandum
Gerundium (ablātīvus)
— inarctandō
Supīnum (accūsātīvus)
— inarctātum
Supīnum (ablātīvus)
— inarctātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego inarctor
tū inarctāris
is / ea / id inarctātur
nōs inarctāmur
vōs inarctāminī
eī / eae / ea inarctantur
Indicātīvus imperfectum
ego inarctābar
tū inarctābāris
is / ea / id inarctābātur
nōs inarctābāmur
vōs inarctābāminī
eī / eae / ea inarctābantur
Indicātīvus futūrum
ego inarctābor
tū inarctāberis
is / ea / id inarctābitur
nōs inarctābimur
vōs inarctābiminī
eī / eae / ea inarctābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego inarcter
tū inarctēris
is / ea / id inarctētur
nōs inarctēmur
vōs inarctēminī
eī / eae / ea inarctentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego inarctārer
tū inarctārēris
is / ea / id inarctārētur
nōs inarctārēmur
vōs inarctārēminī
eī / eae / ea inarctārentur
Imperātīvus praesēns
tū inarctāre
vōs inarctāminī
Imperātīvus futūrum
tū inarctātor
is / ea / id inarctātor
eī / eae / ea inarctantor
Īnfīnītīvus praesēns
— inarctārī
Īnfīnītīvus perfectum
— inarctātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— inarctātum īrī
Participium perfectum
— inarctātus
Participium futūrum
— inarctandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary