HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← illecto — definición

Conjugation of illecto

Regular CEFR B1
/[ɪlˈlɛk.toː]/

dative/ablative masculine/neuter singular of illectus (“enticed, seduced”) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego illectō
illectās
is / ea / id illectat
nōs illectāmus
vōs illectātis
eī / eae / ea illectant
Indicātīvus imperfectum
ego illectābam
illectābās
is / ea / id illectābat
nōs illectābāmus
vōs illectābātis
eī / eae / ea illectābant
Indicātīvus futūrum
ego illectābō
illectābis
is / ea / id illectābit
nōs illectābimus
vōs illectābitis
eī / eae / ea illectābunt
Indicātīvus perfectum
ego illectāvī
illectāvistī
is / ea / id illectāvit
nōs illectāvimus
vōs illectāvistis
eī / eae / ea illectāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego illectāveram
illectāverās
is / ea / id illectāverat
nōs illectāverāmus
vōs illectāverātis
eī / eae / ea illectāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego illectāverō
illectāveris
is / ea / id illectāverit
nōs illectāverimus
vōs illectāveritis
eī / eae / ea illectāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego illectem
illectēs
is / ea / id illectet
nōs illectēmus
vōs illectētis
eī / eae / ea illectent
Coniūnctīvus imperfectum
ego illectārem
illectārēs
is / ea / id illectāret
nōs illectārēmus
vōs illectārētis
eī / eae / ea illectārent
Coniūnctīvus perfectum
ego illectāverim
illectāverīs
is / ea / id illectāverit
nōs illectāverīmus
vōs illectāverītis
eī / eae / ea illectāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego illectāvissem
illectāvissēs
is / ea / id illectāvisset
nōs illectāvissēmus
vōs illectāvissētis
eī / eae / ea illectāvissent
Imperātīvus praesēns
illectā
vōs illectāte
Imperātīvus futūrum
illectātō
is / ea / id illectātō
vōs illectātōte
eī / eae / ea illectantō
Īnfīnītīvus praesēns
illectāre
Īnfīnītīvus perfectum
illectāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
illectātūrum esse
Participium praesēns
illectāns
Participium futūrum
illectātūrus
Gerundium (genitīvus)
illectandī
Gerundium (datīvus)
illectandō
Gerundium (accūsātīvus)
illectandum
Gerundium (ablātīvus)
illectandō
Supīnum (accūsātīvus)
illectātum
Supīnum (ablātīvus)
illectātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego illector
illectāris
is / ea / id illectātur
nōs illectāmur
vōs illectāminī
eī / eae / ea illectantur
Indicātīvus imperfectum
ego illectābar
illectābāris
is / ea / id illectābātur
nōs illectābāmur
vōs illectābāminī
eī / eae / ea illectābantur
Indicātīvus futūrum
ego illectābor
illectāberis
is / ea / id illectābitur
nōs illectābimur
vōs illectābiminī
eī / eae / ea illectābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego illecter
illectēris
is / ea / id illectētur
nōs illectēmur
vōs illectēminī
eī / eae / ea illectentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego illectārer
illectārēris
is / ea / id illectārētur
nōs illectārēmur
vōs illectārēminī
eī / eae / ea illectārentur
Imperātīvus praesēns
illectāre
vōs illectāminī
Imperātīvus futūrum
illectātor
is / ea / id illectātor
eī / eae / ea illectantor
Īnfīnītīvus praesēns
illectārī
Īnfīnītīvus perfectum
illectātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
illectātum īrī
Participium perfectum
illectātus
Participium futūrum
illectandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary