Conjugation of illuceo
/[ɪlˈluː.ke.oː]/to shine in or on, give light, light up, illuminate Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | illūceō |
| tū | illūcēs |
| is / ea / id | illūcet |
| nōs | illūcēmus |
| vōs | illūcētis |
| eī / eae / ea | illūcent |
Indicātīvus imperfectum
| ego | illūcēbam |
| tū | illūcēbās |
| is / ea / id | illūcēbat |
| nōs | illūcēbāmus |
| vōs | illūcēbātis |
| eī / eae / ea | illūcēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | illūcēbō |
| tū | illūcēbis |
| is / ea / id | illūcēbit |
| nōs | illūcēbimus |
| vōs | illūcēbitis |
| eī / eae / ea | illūcēbunt |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | illūceam |
| tū | illūceās |
| is / ea / id | illūceat |
| nōs | illūceāmus |
| vōs | illūceātis |
| eī / eae / ea | illūceant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | illūcērem |
| tū | illūcērēs |
| is / ea / id | illūcēret |
| nōs | illūcērēmus |
| vōs | illūcērētis |
| eī / eae / ea | illūcērent |
Imperātīvus praesēns
| tū | illūcē |
| vōs | illūcēte |
Imperātīvus futūrum
| tū | illūcētō |
| is / ea / id | illūcētō |
| vōs | illūcētōte |
| eī / eae / ea | illūcentō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | illūcēre |
Participium praesēns
| — | illūcēns |
Gerundium (genitīvus)
| — | illūcendī |
Gerundium (datīvus)
| — | illūcendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | illūcendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | illūcendō |